Uzasadnienie
III SA/Łd 766/07
W dniu 20 listopada 2007 r. R. K. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie choroby zawodowej. Wyrokiem z dnia 13 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Tego samego dnia skarżący złożył wniosek o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, przedkładając równocześnie – na urzędowym formularzu "PPF" wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną. Podniósł, że wraz z żoną utrzymują się ze świadczeń rentowych, a mieszkający wraz z nimi syn jest osobą bezrobotną, ponieważ opiekuje się nimi. Skarżący podniósł także, że wraz z żoną spłaca kredyt mieszkaniowy, którego miesięczna rata wynosi ok. 1.450 zł. Na leki i koszty dojazdu związane z leczeniem wydaje ok. 200 zł. Wyjaśnił także, że podwyższone koszty, w szczególności związane z zapewnieniem świadczeń zdrowotnych, związane są z leczeniem nowotworu oraz przygotowywaną operacją stawu biodrowego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego wynika, że prowadzi on gospodarstwo domowe wspólnie z żoną H. K. oraz synem Ł. K. Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 220 m2, nie posiada natomiast żadnych innych nieruchomości. Na dochody gospodarstwa domowego skarżącego składają się: świadczenia rentowe skarżącego w wysokości 2.000 zł oraz jego żony w wysokości 800 zł. Łączne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego wynoszą więc ok. 2.800 zł, co daje średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w wysokości ok. 933 zł. Skarżący nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, nie uzyskuje także żadnych dodatkowych źródeł dochodu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest stwierdzenie choroby zawodowej. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. c) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącego w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta ona już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego względu postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 postanowienia).
Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 252 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną H. K. oraz synem Ł. K. Na dochody gospodarstwa domowego skarżącego składają się: świadczenia rentowe skarżącego w wysokości 2.000 zł oraz jego żony w wysokości 800 zł. Łączne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego wynoszą więc ok. 2.800 zł, co daje średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w wysokości ok. 933 zł. Istotne jest przy tym, że syn skarżącego jest osobą bezrobotną, ponieważ – jak wyjaśnił to skarżący – opiekuje się chorymi rodzicami.
Skarżący podniósł także, że wraz z żoną spłaca kredyt mieszkaniowy, którego miesięczna rata wynosi ok. 1.450 zł. Na leki i koszty dojazdu związane z leczenie wydaje ok. 200 zł. Podniósł także, że podwyższone koszty, w szczególności związane z zapewnieniem świadczeń zdrowotnych, związane są z leczeniem nowotworu oraz przygotowywaną operacją stawu biodrowego. Skarżący nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych, nie osiąga także dodatkowych dochodów.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Miesięczny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego, jego sytuacja zdrowotna oraz wysokość obciążeń, jakie musi ponieść w tym postępowaniu, uzasadniają przyznanie prawa pomocy.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) oraz art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
e.k.