Uzasadnienie
W. P. w dniu 28 lipca 2014 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł skargę na Starostwo Powiatowe w O. Zwrócił się o "wydanie stosownego dokumentu prawnego nadającego wpis – zmianę właścicieli w operacie publicznego rejestru gruntów i budynków w Starostwie Powiatowym w O". Wskazał, że wniósł do w/w urzędu o dokonanie zmiany w rejestrze gruntów w zakresie danych właścicieli gospodarstwa rolnego należącego do jego zmarłych rodziców, załączając min. akt własności ziemi oraz postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku.
Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2014 r. przedmiotowa skarga została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej za nr III KO/Łd 57/14. Jednocześnie skarżący został wezwany do sprecyzowania skargi w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, poprzez wyjaśnienie, czy pismo z dnia 28 lipca 2014 r. stanowi skargę na decyzję lub inny akt organu administracji publicznej lub bezczynność organu. Wyjaśniono skarżącemu, że sąd administracyjny nie ma kompetencji do wydawania dokumentów "nadających wpis" i w tym zakresie może złożyć odpowiedni wniosek do organu.
W odpowiedzi na powyższe pismem procesowym z dnia 11 sierpnia 2014 r. skarżący oświadczył, że przedmiotem skargi jest pismo Starostwa Powiatowego w O. z dnia [....] r.
Mając powyższe na uwadze, zarządzeniem z dnia 14 sierpnia 2014 r. skarga W. P. przesłana została do Starostwa Powiatowego w O. w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy.
W odpowiedzi na skargę Starosta Powiatowy w O. wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając wskazał, że zaskarżone pismo z dnia 29 sierpnia 2013 r. stanowiło odpowiedź organu na wniosek skarżącego z dnia 30 lipca 2013 r. dotyczący przesłania wypisów z rejestru gruntów działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonych w obrębie B. gm. M. Zaskarżonym pismem poinformowano wnioskodawcę, że w myśl art. 24 ust. 5 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne wypisy i wyrysy z operatu ewidencyjnego wydaje się na żądanie: właścicieli oraz osób i jednostek organizacyjnych władających gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczy udostępniany zbiór danych lub wypis; organów administracji publicznej albo podmiotów niebędących organami administracji publicznej (...); innych podmiotów, które mają interes prawny w tym zakresie. Ponieważ wnioskodawca nie jest właścicielem ani władającym wskazanymi we wniosku działkami został wezwany w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez złożenie pełnomocnictwa, bądź wskazanie podstawy prawnej do uzyskania wnioskowanych dokumentów.
Starosta Powiatowy w O. wskazał, że wezwanie do usunięcia braków wniosku w postępowaniu administracyjnym nie jest aktem lub czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.
W piśmie z dnia 3 października 2014 r. skarżący wniósł o unieważnienie umowy Naczelnika Gminy z dnia 1 października 1980 r., zniesienia w niej umowy właścicielskiej oraz wydanie postanowienia dla wpisu w rejestrze gruntów w Starostwie Powiatowym w O. nowych współwłaścicieli nabytych prawem postępowania sądowego spadkowego w Sądzie Rejonowym w O. postanowieniem nr I Ns 993/04 z dnia 18 lutego 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie z treści wniesionej skargi wynika, że dotyczy ona pisma Starosty Powiatowego w O. z dnia [...] r. stanowiącego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku skarżącego z dnia 30 lipca 2013 r., wydanego na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 267).
Z treści art. 64 § 2 k.p.a. wynika, że jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Zgodnie z ustalonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądem wezwanie wystosowane w trybie art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników (por. wyrok NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OSK 826/11, www.cbois.nsa.gov.pl).
Wezwanie do usunięcia braków podania jest czynnością materialno-techniczną, która musi spełniać wymogi określone w art. 54 § 1 i § 2 k.p.a. Przepis art. 64 § 2 nie stanowi podstawy do podjęcia w sprawie wezwania decyzji czy postanowienia (por. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, C.H. Beck Wydanie 11, s. 310).
Tym samym zaskarżonego pisma Starosty Powiatowego w O. z dnia [...] r. nie można uznać za decyzję, bądź postanowienie, wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-2 p.p.s.a., na które przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego.
Powyższe pismo nie może również zostać uznane na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. za inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynność z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. to taka, która dotyczy uprawnienia lub obowiązku, wywołując skutki materialnoprawne. Występuje ona poza tokiem sformalizowanego postępowania administracyjnego, gdyż podejmowana jest na podstawie procedur uregulowanych szczątkowo lub w sprawach w ogóle niemających uregulowanej procedury. Do tej kategorii czynności nie można zaliczyć czynności materialno – technicznej wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku, wydanego na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., bowiem wywołuje ona wyłącznie skutki procesowe. Czynność ta nie rozstrzyga o jakichkolwiek jej uprawnieniach materialnych związanych z prowadzoną sprawą; nie dochodzi do powstania bezpośredniego związku między tą czynnością a znajdującymi potwierdzenie w prawie materialnym uprawnieniami. Jest wyłącznie pochodną pozostającego w toku lub dopiero inicjowanego postępowania administracyjnego, którego celem jest skonkretyzowanie uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
k.p.