Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 października 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. D. na pismo Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w sprawie odpowiedzi na skargę w sprawie wydania oświadczenia o powierzchni obszarów.
Wnioskiem z dnia 2 listopada 2016r. skarżąca wniosła o sprostowanie błędu pisarskiego zawartego w postanowieniu z dnia 19 października 2016r. oraz w jego uzasadnieniu, w zakresie wskazanym we wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016r. poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a o sprostowaniu może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Analiza tych przepisów prowadzi do wniosku, iż sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki, przy czym chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o omyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia daty, sygnatury, znaku zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać np. na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu czy wreszcie błędzie gramatycznym, błąd rachunkowy zaś polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych.
Oczywista omyłka wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W żadnym razie sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (zob. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 486 i n. czy W. Chróścielewski, J.P.Tarno, Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sadami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 488). W doktrynie podkreśla się, iż sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia (zob. W. Siedlecki [w:] B. Dobrzański, W. Siedlecki, Komentarz do kpc, s. 548 i postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, z. 10, poz. 155).
W niniejszej sprawie w komparycji postanowienia Sądu z dnia 19 października 2016r. oraz w treści jego uzasadnienia, w wierszu czternastym od góry postanowienia oraz w wierszu szóstym od góry pierwszej strony uzasadnienia i w wierszu trzynastym od góry drugiej strony uzasadnienia, wskutek błędu pisarskiego, po słowie "obszarów" nie wpisano słowa "proekologicznych".
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
d.j.