Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie retrospektywnego zaksięgowania cła [...] Spółka Akcyjna w R. w kwocie 621 złotych od towaru zgłoszonego do procedury celnej na podstawie zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...].
Decyzję organu odwoławczego doręczono spółce w dniu 2 listopada 2007 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 26 v. akt administracyjnych załączonych do akt o sygn. III SA/Łd 844/07).
W dniu 3 grudnia 2007 roku spółka korzystając z usług kuriera nadała skargę na powyższą decyzję. Skarga ta wpłynęła do organu celnego w dniu 4 grudnia 2007 roku (prezentata – k. 6).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności podnieść należy, iż skarżący, szczególnie gdy reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika, zobowiązany jest do dochowania należytej staranności w postępowaniu. Staranność ta wyraża się m. in. w terminowym wykonywaniu czynności procesowych. Brak starannego działania skutkować może dotkliwymi konsekwencjami procesowymi. Uchybienie terminu do wniesienia skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym, skutkuje jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a.
Termin do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, po myśli art. 53 § 1 p. p. s. a., wynosi 30 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę, zgodnie z art. 54 § 1 p. p. s. a. należy wnieść za pośrednictwem organu administracji, którego akt lub czynność jest przedmiotem skargi. Osobiste złożenie pisma nie jest obligatoryjne. Przy czym, wobec dyspozycji art. 83 § 3 p. p. s. a., przy ocenie zachowania terminu do wniesienia skargi prawnie znacząca jest data wpływu pisma do siedziby adresata, albo – data nadania pisma w polskim urzędzie pocztowym.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono stronie w dniu 2 listopada 2007 roku. Tym samym termin do wniesienia skargi, z uwzględnieniem treści art. 83 § 2 p. p. s. a., upływał w dniu 3 grudnia 2007 roku. Strona skarżąca nie korzystała z możliwości osobistego wniesienia skargi. Posłużyła się w tym celu kurierem, przy czym przesyłka dotarła do organu w dniu 4 grudnia 2007 roku, a więc po upływie terminu do wniesienia skargi.
Zgodnie z wyżej powołanymi przepisami, dla zachowania terminu do wniesienia skargi istotne są wyłącznie dwie okoliczności: fakt wpływu pisma do organu administracji albo nadanie w polskiej placówce pocztowej. Wszelkie inne, funkcjonujące w obrocie, możliwości przesyłania pism mogą być przez stronę wykorzystane w postępowaniu, jednak nie wpływają na okoliczność zachowania terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jeżeli zatem strona korzysta z innego, niż przewidziany przez ustawodawcę, sposobu wniesienia pisma, to dla zachowania terminu znaczący jest moment wpływu takiego pisma do siedziby adresata (w niniejszej sprawie – do organu celnego). Pogląd powyższy jest utrwalony w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2000 roku, sygn. akt I PZ 65/00, PPiPS 2002/4/70 oraz postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 19 kwietnia 2000 roku, sygn. akt I ACa 1032/99, OSA 2001/7 – 8/42).
Stwierdzić zatem należy, iż w rozpoznawanej sprawie skorzystanie przez spółkę z usług kuriera mogłoby doprowadzić do terminowego wykonania czynności procesowej tylko wówczas, gdyby przesyłka dotarła przed upływem terminu do Dyrektora Izby Celnej w Ł. Tak się jednak nie stało, ponieważ skarga wpłynęła do organu w dniu 4 grudnia 2007 roku, a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p. p. s. a.
Z tej przyczyny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.
Jednocześnie, wobec tego, że skarżąca spółka w niniejszej sprawie uiściła wpis od skargi w wysokości 100 złotych, Sąd na podstawie art. 225 p. p. s. a. postanowił o zwrocie stronie skarżącej wymienionej kwoty.
E.K.