Uzasadnienie
Decyzją z [...] r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy własną decyzję z [...] r. o odmowie B. J. umorzenia należności z tytułu składek. Decyzję wysłano skarżącemu dwukrotnie na adres do korespondencji: skrytka pocztowa [...][...]Łódź[...]. Pierwsza przesyłka została zwrócona do organu z adnotacją operatora: "list w postęp. adm. nie może być adresowany na skrytkę". Drugą przesyłkę wysłano 9 grudnia 2019 r., awizowano powtórnie 20 grudnia 2019 r. i zwrócono do nadawcy 30 grudnia 2019 r.
Skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję 5 października 2020 r.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia, ewentualnie o jej oddalenie.
Postanowieniem z [...] r. st. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.
Zarządzeniem z 19 stycznia 2021 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został do wyjaśnienia, dlaczego skarżący nie odebrał zaskarżonej decyzji ZUS z 25 listopada 2019r. ze skrytki pocztowej nr [...],[...]Łódź [...], kiedy dowiedział się o jej wydaniu oraz dlaczego na tę decyzję skargę złożył dopiero 5 października 2020 r. – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
W piśmie z 29 stycznia 2021 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że w skrytce nie było żadnej decyzji i nie pamięta, kiedy dowiedział się o wydaniu decyzji. Wskazano, że informację o wydaniu decyzji uzyskał z ZUS i złożył skargę od razu jak się o niej dowiedział.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Analiza powyższych przepisów prowadzi zatem do wniosku, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi administracji publicznej, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja prawidłowo doręczona została skarżącemu w trybie awizo w dniu 27 grudnia 2019 r. (26 grudnia to święto), zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg 28 grudnia 2020 r., a upłynął w dniu 27 stycznia 2020 r. (26 stycznia to niedziela). W myśl art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Strona skarżąca wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie 5 października 2020 r. (prezentata – k. 2), a więc po upływie terminu do jej wniesienia.
Wyjaśnienia zawarte w piśmie z 29 stycznia 2021 r. nie mają znaczenia dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi. Ewentualnie mogłyby być przedmiotem analizy przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, lecz strona takiego wniosku nie złożyła.
Z powyższych względów, z uwagi na niezachowanie terminu do wniesienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.
eg