Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 29 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 875/17

Uzasadnienie

III SA/Łd 875/17

K.B. pismem z dnia 11 sierpnia 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie niezłożenia propozycji pracy. Zaskarżonej czynności zarzucił naruszenie:

1. - art. 7, art. 77, art. 79, art. 107 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i podjęcie decyzji w sposób arbitralny bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego, pozbawienie skarżącego czynnego udziału w postępowaniu oraz niewłaściwe uzasadnienie wydanej decyzji;
2. - art. 276 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1947) – dalej: ustawa o KAS poprzez pozbawienie skarżącego prawa do wniesienia odwołania, o którym mowa w w/w przepisie, w sytuacji, gdy z uwagi na niedoręczenie skarżącemu, w terminie określonym w art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r., przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948) – dalej ustawa wprowadzająca KAS, pomiędzy skarżącym a organem nawiązany został stosunek służby, obliguje organ do zastosowania wszelkich wymogów związanych z decyzją o zwolnieniu ze służby.

Z uwagi na powyższe naruszenia wniósł o uchylenie czynności i zniesienie postępowania w całości, jako wszczętego niezasadnie, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Uzasadniając wskazał, iż w dniu 16 czerwca 2017 r. doręczona została mu informacja z dnia 31 maja 2017 r. o nieprzedstawieniu mu propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia, a co za tym idzie wiążący go stosunek służbowy, stosownie do treści art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy wprowadzającej KAS, ulegnie zakończeniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. Z uwagi na fakt, iż powyższa decyzja została do niego wysłana dopiero w dniu 1 czerwca 2017 r. oznacza, iż w sprawie nie ma zastosowania przepis art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy wprowadzającej KAS, lecz organ winien wszcząć wobec niego postępowanie administracyjne w przedmiocie zwolnienia ze służby, na podstawie art. 276 ust. 2 i ust. 6 ustawy o KAS. Tymczasem nadesłana mu informacja nie odpowiada wymogom decyzji określonym w art. 107 k.p.a., a postępowanie administracyjne przeprowadzone zostało bez jego udziału.

Ponadto skarżący wskazał, iż z powołanej przez organ zaświadczenia WKU wynika jedynie, że skarżący w latach 1983-1989 pełnił zawodową służbę wojskową. Nie wynika zeń natomiast, że skarżący pełnił służbę w organach bezpieczeństwa państwa.

W odpowiedzi na wniesioną skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wnosił o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, iż zaskarżone do sądu pismo nie jest aktem lub czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a Doręczona skarżącemu informacja o nieprzedstawieniu propozycji pracy, o której mowa w art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS nie ustala bowiem, nie stwierdza, jak i nie potwierdza żadnych uprawnień lub obowiązków skarżącej wynikających z przepisów prawa. Przedmiotowej informacji nie można także uznać za decyzję administracyjną, gdyż nie rozstrzyga ona żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej, nie rozstrzyga niczego w sposób władczy, jak i nie nakłada na skarżącego żadnego prawnego nakazu postępowania. Stanowi jedynie, jak już wcześniej wskazano informacje o nieprzedstawieniu nowych warunków pracy i określa termin wygaśnięcia dotychczas wiążącego stronę stosunku służby.

Ponadto, co istotne przepisy ustawy wprowadzającej KAS nie przewidują możliwości weryfikacji podjętej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej decyzji w sprawie przedstawienia/ nieprzedstawienia nowych warunków służby/pracy.

Natomiast odnośnie wniosku o oddalenie skargi Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. powołując przepis art. 144 ust. 1 ustawy o KAS wskazał, iż w jednostkach organizacyjnych KAS nie może być zatrudniona lub pełnić służbę osoba, która pełniła służbę lub była zatrudniona w organach bezpieczeństwa państwa wymienionych w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa za lata 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (tekst. jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 1721) ani nie była ich współpracownikiem. Tymczasem ze zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności z oświadczenia skarżącego z dnia 9 marca 2017 r., jak i z ze znajdującego się w aktach zaświadczenia WKU w Sieradzu z dnia 10 sierpnia 1990 r. i opinii służbowej skarżącego z dnia 1 lipca 1989 r., wynika, że pełnił on służbę w organach, o których mowa w art. 2 w/w ustawy. Powyższe dyskredytuje skarżącego do zatrudnienia w strukturach KAS.

Ponadto, abstrahując od powyższych rozważań, organ wskazał, iż szczególny charakter lex specialis ustawy wprowadzającej KAS w stosunku do innych pozostających w obrocie prawnym ustaw, tworzy nie tylko nową strukturę ale daje, w ocenie organu możliwość ingerencji w istniejące stosunki pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Podczas rozprawy w dniu 29 listopada 2017r pełnomocnik skarżącego przedłożył do akt sprawy postanowienie Sądu Rejonowego dla Ł- Ś w Ł. sygn. akt [...] z dnia [...] w którym Sąd przekazał sprawę skarżącego o uznanie wygaśnięcia stosunku służbowego za wadliwe do rozpoznania Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej celem rozpoznania i wydania decyzji. Postanowienie Sądu jest prawomocne. Sprawa skarżącego toczyć się zatem będzie przed Szefem Krajowej Administracji Skarbowej.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo administracyjnego, sądowego przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, rozpatrzenie przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, z uwagi na tożsamość problemu prawnego. Zdaniem Sądu, zasada szybkości postępowania sądowego powinna ustąpić pierwszeństwa w realiach niniejszej sprawy zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego. Zawieszenie postępowania sądowego jest nadto zgodne z zasadą ekonomiki procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia spraw prejudycjalnych, które mają istotne znaczenie dla kontroli legalności zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

a.l.