Uzasadnienie
III SA/Łd 894/20
Decyzją z dnia [...], nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 256) – dalej: k.p.a.; art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 541 ze zm.) – dalej: ustawa z 20 marca 2015 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...], znak [...] orzekającą o zatrzymaniu W.C. prawa jazdy kat. AM, A1, A2, B1, B, BE, C1, C, C1E, CE, D1, D, D1E, DE, T, nr dokumentu [...] oraz o nadaniu przedmiotowemu rozstrzygnięciu rygoru natychmiastowej wykonalności.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny:
W dniu 8 czerwca 2020 r. do Starosty Powiatu [...] wpłynęły wnioski Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia 1 czerwca 2020 r. dotyczące odpowiednio:
- - skierowania W.C., na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) – dalej: p.r.d., w zw. z art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 155 ze zm.) - dalej: u.k.p. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień w związku z otrzymaniem przez ww. łącznie 26 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 31 stycznia 2019 r. do 24 sierpnia 2019 r.;
- - skierowania W.C., na podstawie art. 99 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b u.k.p. na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu w związku z trzymaniem przez w/w łącznie 26 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 31 stycznia 2019 r. do 24 sierpnia 2019 r.
Zawiadomieniem z dnia 10 czerwca 2020 r. Starosta Powiatu [...] wszczął z urzędu postępowania administracyjne w przedmiocie: skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji; badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu oraz w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny i innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 541).
W toku prowadzonego postępowania przed organem I instancji skarżący podnosił jego bezprzedmiotowość wskazując na odbyte, w dniu 15 listopada 2019 r. w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Ł., szkolenie przeprowadzone na podstawie art. 130 ust. 3 p.r.d. W jego wyniku łączna ilość przypisanych mu punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego została obniżona do 20. Stwierdził, że z udzielonych mu pod koniec kwietnia 2019 r., na Komendzie Policji w P. informacji wynikało, że 10 punktów za naruszenie z dnia 2 marca 2019 r. jest nieaktywnych. Wobec powyższego, jak również mając na uwadze fakt, że punkty za naruszenie przepisów ruchu redukują się po upływie 12 miesięcy od daty popełnienia naruszenia uznał, iż na dzień wydania zawiadomienia o wszczęciu postępowań administracyjnych na jego koncie figuruje łącznie 10 punktów karnych (4 za rok 2019 i 6 za rok 2020).
Decyzją z dnia [...] Starosta Powiatu [...] orzekł o zatrzymaniu W.C. prawa jazdy kat. AM, A1, A2, B1, B, BE, C1, C, C1E, CE, D1, D, D1E, DE, T, nr dokumentu [...], do czasu ustania przyczyny zatrzymania. Jednocześnie na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. wydanemu rozstrzygnięciu nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Wskazując na podstawę materialnoprawną wydanego rozstrzygnięcia organ odwołał się do art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r., zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
W ocenie organu I instancji, treść powołanego przepisu zobowiązuje organ do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w sytuacji przekroczenia przez kierowcę 24 punktów, niezależnie od tego, kiedy te punkty otrzymał. Natomiast, co do odbytego szkolenia w trybie art. 130 ust. 3 p.r.d. organ wskazał, iż nastąpiło ono po uzyskaniu przez skarżącego 24 punktów, a tym samym odbycie tego szkolenia nie skutkowało redukcją 6 punktów.
Kwestionując wydane rozstrzygnięcie W.C. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., zarzucając naruszenie:
- - art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z 20 marca 2015 r. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy w ocenie skarżącego przepis ten nie powinien mieć zastosowania w jego sprawie;
- - art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a w zw. z art. 102 ust. 1 pkt 2 lit. c u.k.p. poprzez ich niezastosowanie w sytuacji, kiedy organ administracyjny w pierwszej kolejności winien skierować osobę, która przekroczyła 24 punkty za naruszenie przepisów prawa o ruchu drogowym, na kurs reeduakcyjny, a decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy mógłby wydać dopiero w przypadku nieprzedstawienia przez tę osobę zaświadczenia o odbyciu tego kursu;
- - art. 6 i art. 7 k.p.a. poprzez wydanie decyzji administracyjnej z naruszeniem prawa oraz prowadzenie postępowania z pominięciem zasady prawdy obiektywnej.
Z uwagi na powyższe wnosił o uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności. Uzasadniając podniesione zarzuty skarżący wskazał na brak obowiązywania w roku 2019 przepisu art. 130 p.r.d., w związku z wejściem w życie, w dniu 3 czerwca 2018 r., przepisów ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957) – dalej: ustawa z 9 maja 2018 r.
Uzupełniając wniesione odwołanie skarżący w piśmie procesowym z dnia 4 sierpnia 2020 r. wskazał, że w kwietniu 2019 r. na Komendzie Policji w P. uzyskał informację, zgodnie z którą wymierzone mu punkty karne (10) za naruszenie popełnione w dniu 2 marca 2019 r. pozostają nieaktywne. Z uwagi na powyższe pozostawał w przeświadczeniu, że na dzień udzielenia informacji na jego koncie figuruje jedynie 6 aktywnych punków karnych. W przeciwnym razie wiedząc, iż ma przypisanych 16 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego udałby się niezwłocznie na szkolenie, o którym mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d.
Zaskarżoną niniejszą skargą decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Kolegium stwierdziło, iż z dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych bezspornie wynika, iż skarżący w okresie od 31 stycznia 2019 r. do 24 sierpnia 2019 r. uzyskał łącznie 26 punktów karnych za naruszenie przepisów prawa ruchu drogowego. Ilość przypisanych punktów oraz daty popełnienia naruszeń, za które punkty zostały naruszone wynikają z wniosków Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia 1 czerwca 2020 r. o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu, w związku wielokrotnym dopuszczeniem się naruszenia przepisów i zasad ruchu drogowego. Przy czym, co podkreślił organ odwoławczy wnioski Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. potwierdzające fakt przekroczenia przez skarżącego 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego były dla organu wiążące, a kwestia poprawności dokonywania wpisów w ewidencji kierowców dotyczących popełnionych naruszeń, jak również kwestia ich aktualności pozostaje poza kompetencją organu.
Wobec powyższego, po otrzymaniu wniosków Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia 1 czerwca 2020 r., organ administracji był zobowiązany do zatrzymania skarżącemu prawa jazdy na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z 2015 r., zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Przepis powyższy, jak już wcześniej wskazano stanowił materialnoprawną podstawę wydania kwestionowanej decyzji.
Odnosząc się do zarzutów odwołania w zakresie braku możliwości zastosowania ww. przepisu w stanie faktycznym niniejszej sprawy, z uwagi na utratę jego mocy obowiązującej z dniem 3 czerwca 2018 r., a tym samym konieczności zastosowania normy art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a w zw. z art. 102 ust. 1 pkt 2 lit. c u.k.p., organ odwoławczy wskazał, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 1 – 2 powoływanej przez stronę ustawy z 9 maja 2018 r., art. 130 p.r.d. stosuje się w brzmieniu dotychczasowym do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 p.r.d. Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust.
1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Wobec tego, iż do dnia wydania kwestionowanej decyzji komunikat, o którym wyżej mowa nie został ogłoszony przepis art. 130 p.r.d. stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Ponadto organ odwoławczy odwołując się do art. 14 ust. 1 ustawy z 9 maja 2018 r. wskazał, że do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 43 ust. 2 pkt 4, art. 44 ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. c i pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3, art. 102 ust. 1b, art. 103 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 124 ust. 7, art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16 oraz przepisów rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 2 nie stosuje się.
Tym samym wskazane w odwołaniu przepisy art. art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a w zw. z art. 102 ust. 1 pkt 2 lit. c u.k.p. nie zostały naruszone.
Natomiast, co do wniosku o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności organ odwoławczy stwierdził, iż instytucja zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. ma charakter sankcji prewencyjnej, nakierowanej na ochronę zasadniczych wartości, jakimi są zdrowie i życie oraz bezpieczeństwo ludzi. Wobec powyższego za nieuzasadnione uznać należało twierdzenie strony o braku podstaw nadania decyzji organu I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności, a co za tym idzie brak jest podstaw do jego uchylenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi W.C. zarzucił naruszenie:
- - art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z 20 marca 2015 r. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy pozostając w zaufaniu do organów państwa i kierując się informacją uzyskaną na Komendzie Policji w P. pozostawał w przekonaniu o mniejszej niż w rzeczywistości liczbie przypisanych punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego;
- - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy winna ona zostać uchylona;
- - art. 7, art. 77 § 1, art. 75 § 1, art. 84 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zgromadzenie i rozpatrzenie materiału dowodowego, nieustalenie stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez niepodjęcie kroków celem wyjaśnienia przyczyn i skutków wadliwie udzielonej skarżącemu informacji, co do rzeczywistej aktywnej liczby punktów karnych.
Z uwagi na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności, gdyż brak było podstaw do jego nadania. Uzasadniając podniesione zarzuty skarżący ponowił argumentację dotyczącą udzielenia mu w kwietniu 2019 r., na Komendzie Policji w P. nieprawidłowej, informacji odnośnie ilości posiadanych punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wyjaśnił, że wówczas otrzymał informację, iż posiada 16 punktów karnych, w tym 10 nieaktywnych. Stwierdził, że póki co ma tylko 16 punktów. Dlatego uznał, że nie ma potrzeby odbycia szkolenia redukującego punkty karne. W kolejnej informacji Wydziału Ruchu Drogowego KWP w Ł. z dnia 28 lipca 2020 r. nie zawarto informacji o punktach karnych z dnia 2 marca 2019 r. Dlatego skarżący był przeświadczony, iż na dzień 28 lipca 2019 r. posiadał jedynie 6 punktów karnych.
Nikt go nie pouczył, że liczba punktów może ulec zmianie, z uwagi na to, że 10 punktów ma status nieaktywnych w momencie uzyskania informacji, ale stan ten może ulec zmianie. Organ Policji wprowadził go w błąd co do posiadanych punktów. Skutkowało to bezskutecznością odbytego szkolenia redukującego nałożone punkty karne.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wnosiło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta, na mocy § 2 art. 1 ww. ustawy sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej: p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Z wyżej wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność, tj. zgodność z prawem zaskarżonego aktu, a mówiąc ściślej, czy jest on zgodny z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Przy czym stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Podstawę materialnoprawną wskazanych decyzji stanowił art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015 r., poz. 541 ze zm.), dalej ustawa zmieniająca. Zgodnie z tym przepisem, starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4 (tj. Prawa o ruchu drogowym). Wprowadzona tym przepisem sankcja obowiązuje od dnia 18 maja 2015 r., tj. od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej.
Stosownie natomiast do treści art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1990 ze zm.), dalej p.r.d., w brzmieniu obowiązującym na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów, Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 – 20 punktów (art. 130 ust. 2 p.r.d.).
Należy podkreślić, że liczba punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, obliczona przez komendanta wojewódzkiego Policji jako organ prowadzący ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, w myśl art. 130 ust. 1 p.r.d. w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 488), znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie, jest wiążąca dla starosty w ramach postępowania prowadzonego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Starosta nie dysponuje samodzielną kompetencją do ustalania liczby punktów za naruszenie przez kierujących przepisów ruchu drogowego.
W rozpoznawanej sprawie podstawę zatrzymania skarżącemu prawa jazdy stanowiła informacja Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. zawarta we wnioskach o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i badanie psychologiczne w związku z przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Z informacji tej wynika, że skarżący w okresie od dnia 31 stycznia 2019 r. do dnia 24 sierpnia 2019 r., a więc przed upływem roku od dnia, w którym miało miejsce pierwsze naruszenie, otrzymał łącznie 26 punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Było to 5 wykroczeń za które obciążono skarżącego punktami karnymi.
Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy nie jest decyzją uznaniową ani też nie zezwala organowi na żadną dowolność, ma charakter decyzji związanej. Starosta zobowiązany jest do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w każdym przypadku wystąpienia przesłanek, o których mowa w cyt. art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej. Inaczej mówiąc, starosta zawsze zobligowany jest zatrzymać prawo jazdy kierującemu, który przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego na podstawie art. 130 ust. 1 p.r.d.
W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że skarżący w okresie od dnia 31 stycznia 2019 r. do dnia 24 sierpnia 2019 r., przekroczył liczbę 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Okoliczność powyższa bezspornie wynika z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia 1 czerwca 2020 r. o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Znalazła ona potwierdzenie w treści skierowanego do strony skarżącej pisma Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego KWP w Ł. z dnia 14 sierpnia 2020 roku.
Organy obu instancji w tej sytuacji zobligowane były uwzględnić wskazaną informację Komendanta Wojewódzkiego Policji, a następnie po wszczęciu postępowania orzec na podstawie powołanego wyżej art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej - o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy.
Należy również wyjaśnić, że na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 130 ust. 4 p.r.d. zostało wydane rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia do ewidencji wpisuje się kierowcę, który kierując pojazdem silnikowym lub motorowerem, dopuścił się naruszenia przepisów ruchu drogowego, zwanego dalej "naruszeniem". Do ewidencji wpisuje się naruszenia wraz z odpowiadającą im liczbą punktów, zgodnie z wykazem określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym: wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym (§ 4 ust. 1 rozporządzenia).
Na podstawie ostatecznych wpisów komendant wojewódzki Policji, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kierowcy wpisanego do ewidencji, występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy - w razie przekroczenia przez kierowcę 24 punktów otrzymanych za naruszenia (§ 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia).
Powołane rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 130 ust. 4 p.r.d., który zgodnie z art. 125 pkt 13 u.k.p., wraz z całym art. 130 p.r.d., utracił moc obowiązującą - a ściślej: powinien był ją utracić - z dniem 4 czerwca 2018 r. To z kolei powinno pociągnąć za sobą - zgodnie z powszechnie uznawaną regułą walidacyjną, wynikającą z § 32 ust. 1 Zasad techniki prawodawczej (w brzmieniu: "Jeżeli uchyla się ustawę, na podstawie której wydano akt wykonawczy, albo uchyla się przepis ustawy upoważniający do wydania aktu wykonawczego, przyjmuje się, że taki akt wykonawczy traci moc obowiązującą odpowiednio z dniem wejścia w życie ustawy uchylającej albo z dniem wejścia w życie przepisu uchylającego upoważnienie do wydania tego aktu"), stanowiących załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2016 r. poz. 283) - utratę mocy, wydanego na podstawie uchylonego przepisu upoważniającego, rozporządzenia.
Jednakże zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 957), która weszła w życie z dniem 4 czerwca 2018 r.:
- 1. "Przepis art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. p.r.d.), w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. p.r.d.).
- 2. Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust.
- 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie."
Z powyższej regulacji wynika, że do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 16 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, nie stosuje się m.in. art. 125 pkt 13 u.k.p. uchylającego art. 130 p.r.d. Oznacza to zatem, że do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych art. 130 p.r.d. mógł mieć zastosowanie i może stanowić podstawę prawną decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Sąd ustalił, że do chwili obecnej termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach nie został określony. Stąd też w sprawie zastosowanie znalazł art. 130 p.r.d. i w konsekwencji przedłużeniu uległo także stosowanie przepisów rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r., wydanego na podstawie art. 130 ust. 4 p.r.d.
Sąd uznał za bezzasadne zarzuty skargi dotyczące ewentualnych nieprawidłowości informacji udzielanych stronie przez Policję. Decyzja wydana na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniające o zatrzymaniu prawa jazdy jest decyzją o charakterze związanym i okoliczności informowania kierowcy o ilości zgromadzonych punktów karnych pozostają bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W przypadku, gdy bezspornie doszło do przekroczenia przez kierowcę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, organ administracji nie miał możliwości odstąpienia od wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Organ nie korzysta w tym przypadku z żadnej dowolności czy też uznaniowości, a także nie prowadzi postępowania wyjaśniającego w zakresie przyczyn przekroczenia przez kierowcę limitu punktów karnych.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.
Sąd orzekał na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniu COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz.U. z 2020 poz. 1842).
IS