Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...]r. o wymeldowaniu J K z pobytu stałego w posesji nr[...] a w W. Powyższa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 9 lipca 2015r.
W dniu 1 sierpnia 2015r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej – k nr 8 akt sądowych) skarżąca wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku.
W dniu 4 sierpnia 2015r. skarga została zarejestrowana w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2015r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przekazał skargę do organu administracji celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy, stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej –p.p.s.a. O przekazaniu skargi skarżąca została powiadomiona.
Powyższe zarządzenie wykonane zostało przez pracownika sekretariatu w dniu 6 sierpnia 2015r., a przesyłka zawierająca egzemplarz skargi została doręczona organowi administracji przez pracownika sądu w dniu 11 sierpnia 2015r. (k nr 13 akt sądowych).
W nadesłanej odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi.
Postanowieniem z dnia 30 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., odrzucił powyższą skargę. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 13 października 2015 r. (k. 27).
W dniu 19 października 2015 r. (data stempla pocztowego – k.
58) do Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca wskazała, że upływ terminu nastąpił przyczyn niezależnych od niej, wynikał z uchybienia pracownika WSA w Łodzi. Wyjaśniła, że skarga wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi została zarejestrowana w Biurze Podawczym w dniu 4 sierpnia 2015 r., natomiast w dniu 5 sierpnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału III wydał zarządzenie o przekazaniu skargi do Wojewody [...]. Zarządzenie zostało wykonane w dniu 6 sierpnia 2015 r. Skarga została przekazana przez pracownika Sądu do organu w dniu 11 sierpnia 2015 r., czyli dzień po upływie terminu do jej wniesienia. W ocenie skarżącej Sąd postąpił właściwie i niezwłocznie, bowiem wszystkie czynności następowały dzień po dniu, natomiast problem pojawił się w momencie, kiedy pracownik sekretariatu wykonał zarządzenie, a potem skarga czekała 4 dni robocze na dostarczenie przez pracownika do organu. Skarga nie została nadana pocztą, co pozwoliłoby na zachowanie terminu do wniesienia skargi. Zdaniem skarżącej, gdyby pracownik sekretariatu podszedł do sprawy z należytą starannością termin zostałby zachowany, bowiem upływał w dniu 10 sierpnia 2015 r. W ocenie strony skarżącej, brak nadania skargi pocztą, lecz wysłanie jej za pośrednictwem pracownika i to po kilku dniach bezczynności pozbawia skarżącą prawa do Sądu.
Jednocześnie skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 30 września 2015 r. o odrzuceniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest zasadny.
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 t.j.) przywrócenie terminu przez sąd następuje, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z wnioskiem o przywrócenie terminu strona występuje w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Brak winy należy rozpatrywać jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdej osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 4.10.2000 roku sygn. akt I SA/Gd 560/00, Lex nr 46437; postanowienie NSA z 2.10.2002 roku, sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zaliczyć zatem należy m.in. nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.
Na wstępie wskazać należy, że skarżąca odebrała zaskarżoną decyzję w dniu 9 lipca 2015 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 10 sierpnia 2015 r. (8 sierpnia 2015 r. to sobota). Skarga została nadana bezpośrednio do Sądu w dniu 1 sierpnia 2015 r., a do organu przekazano ją w dniu 11 sierpnia 2015 r.
W rozpoznawanej sprawie strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W dniu 13 lipca 2015 r. skarżąca dowiedziała się o odrzuceniu jej skargi (k. 27 – zwrotne potwierdzenie odbioru), natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został nadany w placówce Poczty Polskiej w dniu 19 października 2015 r. Do wniosku skarżąca załączyła skargę.
Rozważenia wymagało zatem, czy strona skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. Podkreślenia wymaga, że do uchybień związanych z nieprawidłowym nadaniem skargi doszło pomimo prawidłowego pouczenia o środku zaskarżenia umieszczonym w zaskarżonej decyzji. Należy także wyjaśnić, że stosownie do treści art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Wobec powyższego należy uznać, że sąd doręczając stronom korespondencję nie korzysta jedynie z usług operatora pocztowego, lecz dopuszczalne jest również doręczanie korespondencji poprzez swoich pracowników.
W rozpoznawanej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że okoliczności warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi zostały spełnione. Pomimo wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu z pominięciem trybu, o którym stanowi przepis art. 54 §1 p.p.s.a., Sąd uznał, że w związku ze zwłoką w przekazaniu skargi do organu skarżąca nie powinna ponosić negatywnych konsekwencji uchybienia terminu. Należy przyznać rację stronie skarżącej, że gdyby skarga została doręczona organowi w dniu 7 sierpnia albo nawet 10 sierpnia 2015 r. termin zostałby zachowany. W ocenie Sądu skarżąca uprawdopodobniła brak winy strony w uchybieniu terminu. Jednocześnie skarżąca dopełniła czynności, której uchybiła, bowiem do wniosku o przywrócenie terminu załączyła skargę.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
k.p.