Uzasadnienie
"A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za kwiecień 2015 r.
W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z 24 października 2019 r. w wysokości 3006 zł, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 10 stycznia 2019 r. Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
Od postanowienia tego skarżąca nie wniosła sprzeciwu, w związku z czym od 7 lutego 2020 r. jest ono prawomocne.
16 marca 2020 r. i 1 kwietnia 2020 r. ponownie doręczono skarżącej odpis prawomocnego zarządzenia z 24 października 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie sądowe, od którego na podstawie art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pobiera się wpis sądowy. Według art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wnosząc skargę, nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi. W związku z tym zarządzeniem z 24 października 2019 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 3006 zł. Skarżąca złożyła wprawdzie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże postanowieniem z 10 stycznia 2020 r. Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił przyznania jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Od postanowienia tego skarżąca nie wniosła sprzeciwu, w związku z czym od 7 lutego 2020 r. jest ono prawomocne. Konsekwencją uprawomocnienia się postanowienia z 10 stycznia 2020 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest obowiązek uiszczenia przez skarżącą wymaganego wpisu sądowego od skargi.
W orzecznictwie wskazuje się, że prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2002 r., III RN 144/02, niepubl.). Od obowiązku tego nie zwalnia strony nawet ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do skarżącego po wydaniu prawomocnego postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010 r., II FZ 115/10).
Stanowisko powyższe sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela.
Odpis prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego ponownie doręczono skarżącej 16 marca i 1 kwietnia 2020 r., a więc w okresie stanu zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 wprowadzonego od 14 marca 2020 r. na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej na mocy § 1 rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz. U. poz. 433 ze zm.), a następnie stanu epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 wprowadzonego od 20 marca 2020 r. na mocy § 1 rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 ze zm.). 31 marca 2020 r. do ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.) zwanej dalej ustawą z dnia 2 marca 2020 r. na mocy art. 1 pkt 14 i art. 101 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568 ze zm.), zwanej dalej ustawą zmieniającą z dnia 31 marca 2020 r., dodano art. 15zzs ust. 1 pkt 1. Zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.
W ocenie sądu, obowiązujący od 31 marca 2020 r. art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. z woli ustawodawcy ma zastosowanie do oceny zachowania terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, już od 14 marca 2020 r., a nie dopiero od wejścia w życie ustawy zmieniającej z dnia 31 marca 2020 r., działa zatem z mocą wsteczną. Wynika to jednoznacznie z treści art. 15zzs, który odwołuje się wprost do ogłoszonego wcześniej przez Ministra Zdrowia stanu zagrożenia epidemicznego, a następnie stanu epidemii.
Powyższe oznacza, że stosownie do art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego, nie rozpoczął swojego biegu od dnia następującego po dacie doręczenia skarżącej odpisu prawomocnego zarządzenia z 24 października 2019 r., tj. od 17 marca 2020 r. i nie upłynął 23 marca 2020 r.
Przepis art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. został jednakże uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875), zwanej dalej ustawą zmieniającą z dnia 14 maja 2020 r. Zgodnie z art. 68 ust. 6 ustawy zmieniającej z dnia 14 maja 2020 r. terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Ustawa zmieniająca z dnia 14 maja 2020 r. weszła w życie 16 maja 2020 r. Zgodnie zatem z art. 68 ust. 6 ustawy zmieniającej z dnia 14 maja 2020 r. termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi rozpoczął bieg od 24 maja 2020 r. Siódmym dniem był 30 maja 2020 r. (sobota). Następnym dniem był 31 maja 2020 r. (niedziela) – dzień ustawowo wolny od pracy (art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy – tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 90 ze zm.).
Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W tej sytuacji ostatnim dniem terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi był 1 czerwca 2020 r. (poniedziałek). Termin ten upłynął jednak bezskutecznie. Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. okoliczność ta zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd orzekł o odrzuceniu skargi.
a.k.