Uzasadnienie
III SA/Łd 907/13
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku (znak [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 k.p.a.; art. 2 ust. 1, art. 4 pkt 1, art. 40 ust. 1, ust. 2 pkt 4, ust. 3, ust. 4, ust. 8, ust. 11 i ust. 12 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tj. Dz.U. z 2013 r., poz. 260) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. (Nr [...]), w sprawie nałożenia na A. O. kary pieniężnej w wysokości 4.497,48 zł za zajęcie bez zezwolenia pasa drogowego drogi krajowej w dzielnicy G. o powierzchni 5,58 m2 w ul. A. w Ł. – pod obiekt tymczasowy (przyczepę) stanowiący zaplecze magazynowo-handlowe, w okresie od dnia 1 grudnia 2012 r. do dnia 31 stycznia 2013 r.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. O. zarzuciła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. naruszenie art. 40 ust 1 pkt 2 ustawy o drogach publicznych przez nieuprawnione jego zastosowanie jako podstawa nałożenia kary pieniężnej "za umieszczenie obiektu w pasie drogowym" w sytuacji gdy posiada uprawnienia do korzystania z tego pasa wynikające z decyzji z dnia [...] r. o wyłączeniu z powszechnego użytku pasa drogowego dla umieszczenia stoiska handlowego oznaczonego na mapce lokalizacyjnej stanowiącej załącznik tej decyzji zakreślający obszar wyznaczony stanowiskiem 16 i 16a, w ramach którego to stanowiska usytuowana jest przyczepa na kołach będąca zapleczem wzmiankowanego stoiska handlowego, która to okoliczność była znana i zaakceoptowana przez organy administracji w dacie wydania decyzji w świetle prokołu z narady w tym przedmiocie z 2008 r.
Ponadto wobec bezpodstawnego przyjęcia przez obie zaskarżone decyzje, że przyczepa jako obiekt wymagała dodatkowego zezwolenia i jest usytuowana w pasie drogowym zaskarżonym decyzjom zarzuciła naruszenie art. 75 k.p.a. polegające na nieudowodnieniu w oparciu o wymaganą prawem dokumentację geodezyjną upawnionego geodety określającą granice pasa drogowego.
Zaskarżonym decyzjom zarzuciła także obrazę art. 38 ust. 1 ustawy o drogach publicznych przez jego niezastosowanie a zezwalającemu na pozostanie w dotychczasowym stanie obiektów budowlanych bądź urządzeń niezwiązanych z gospodarką drogową o ile nie powodują zagrożenia i utrudnień ruchu drogowego - wobec braku jakiegokolwiek dowodu, aby przyczepa stanowiła zagrożenie badź utrudnienie ruchu.
Jednocześnie skarżąca wniosła o zobowiązanie Zarządu Dróg i Transportu w Ł. do przedłożenia protokołu narady z udziałem Straży Miejskiej, Policji i przedstawiciela PINB odbytej w 2008 r., bez udziału skarżącej, zawierającego wnioski akceptujące korzystanie z przyczepy w ramach decyzji zezwalającej A. O. na wyłączenie z pasa drogowego dla celów handlowych.
Wskazując na powyższe zarzuty i uchybienia obu zaskarżonych decyzji wniosła o ich uchylenie i zwolnienie jej z obowiązku zapłaty kary pieniężnej oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012r. poz.270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r., sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym).
W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi kasacyjnej A. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 1032/11.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.
e.o.