Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. po rozpatrzeniu ponaglenia wniesionego przez S. J. stwierdził, że Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego [...] nie dopuścił się przewlekłości w prowadzeniu postępowania dotyczącego zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej złożonych w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wystawionego przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. tytuły wykonawczego z dnia 25 maja 2018 r. nr [...] obejmującego należność z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego.
Na powyższe postanowienie S. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tej przyczyny ma miejsce wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu.
Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest wydane po rozpatrzenie ponaglenia postanowienie w przedmiocie stwierdzenia braku przewlekłości postępowania w sprawie zarzutów złożonych w toku postępowania egzekucyjnego. W myśl art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. kontrola sądu administracyjnego obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. wynika, że przedmiotem kontroli sądu administracyjnego mogą być postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, a także postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym kończące postępowanie oraz postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Postanowienie wydane na skutek rozpatrzenia ponaglenia nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, gdyż k.p.a. tego nie przewiduje (art. 141 § 1 k.p.a.). Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie czy rozstrzygające sprawę co do istoty. Organ rozpatrujący ponaglenie nie wypowiada się merytorycznie i nie rozstrzyga istoty sprawy. Instytucja ponaglenia służy zwalczaniu bezczynności lub przewlekłości w prowadzeniu postępowania (art. 37 § 6 k.p.a.). Postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organem niższego stopnia. Wniesienie ponaglenia jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji. Wniesienie ponaglenia jest bowiem równoznaczne z wyczerpaniem środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.
W świetle powyższego uznać należy, że postanowienie wydane na skutek rozpatrzenia ponaglenia nie mieści się w katalogu postanowień, na które może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Sądowej kontroli tego rodzaju postanowień nie przewidują też przepisy szczególne (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie jest zatem dopuszczalna i na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.
e.o.