Uzasadnienie
Z. O.złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007 (z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych)
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 29 października 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało skarżącemu doręczone w dniu 9 listopada 2012 r.
W dniu 16 listopada 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 21 listopada 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie wskazanych w zarządzeniu dokumentów i informacji. Mimo upływu zakreślonego w ww. zarządzeniu terminu skarżący nie złożył żadnych wyjaśnień dotyczących jego sytuacji majątkowej.
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2012 r., referendarz sądowy odmówił Z. O. przyznania prawa pomocy.
Od powyższego postanowienia Z. O. wniósł sprzeciw. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Wobec treści powyższego postanowienia, skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 lutego 2013 r.
Do dnia dzisiejszego skarżący nie uiścił wpisu od skargi, natomiast w dniu 4 marca 2013 r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący był zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Do uiszczenia tej opłaty wezwano skarżącego w dniu 29 października 2012 r. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy ponowne wezwano go do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 25 lutego 2013 r.
Wobec powyższego ostatecznie termin do uiszczenia wpisu biegł do dnia 4 marca 2013 r. W tym terminie wymagany wpis sądowy nie został uiszczony. Zamiast tego skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych nie załączając żadnych dokumentów, do których załączenia był wzywany w czasie rozpatrywania przez sąd jego pierwszego wniosku.
Oceniając zaistniałą sytuację faktyczną należy zauważyć, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 marca 2012 r. (sygn. akt II GZ 95/12), jeżeli strona skarżąca po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a.
Powyższe stanowisko Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela.
Należy zatem w konsekwencji uznać, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do skarżącego po wydaniu prawomocnego postanowienia, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania (por. postanowienie NSA z 10.05.2010 r., II FZ 115/10, CBOSA). Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (por. postanowienie NSA z 19 lutego 2010 r., II FSK 621/09, z dnia 22 lipca 2010 r.,sygn. akt II FSK 1349/10).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, nie może wywrzeć skutku, którego oczekuje skarżący. Kwestia przyznania skarżącemu prawa pomocy była przedmiotem oceny Sądu w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2013 r. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, mimo że dokonane w terminie wskazanym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i z tej przyczyny nie ma wpływu na bieg terminu określonego w zarządzeniu Sądu wzywającego do uiszczenia wpisu. Na stronie ciążył - wynikający z prawomocnego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - obowiązek uiszczenia wpisu od skargi, ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy został w całości rozpoznany tym postanowieniem, a termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w czasie określonym w wezwaniu. Skoro wpis nie został uiszczony, skargę należało odrzucić.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w postanowieniu.
e.o.