Uzasadnienie
III SA/Łd 94/16
J. M.-W. wniosła - za pośrednictwem Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie tegoż organu z [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o odrzucenie skargi. Zdaniem organu w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka określona w art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), albowiem strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie służyły jej przed organami administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i § 2 powołanej ustawy).
W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 powołanej ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.).
Przedmiotem złożonej w niniejszej sprawie skargi jest postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności.
Od powyższego postanowienia, zgodnie z zawartym w nim pouczeniem, stronie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Strona skarżąca nie skorzystała jednak z prawa wniesienia zażalenia, tym samym nie wyczerpała wszystkich przysługujących jej w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, środków zaskarżenia. Złożenie zatem skargi do Sądu bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących stronie w toku w postępowania administracyjnego nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, iż w niniejszej sprawie przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia służących w toku postępowania administracyjnego, a skarga na rozstrzygnięcie organu administracji pierwszej instancji jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.
e.o.