Uzasadnienie
Z. O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] roku w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji o przyznaniu na rok 2005 płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania z naruszeniem prawa.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 29 października 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało skarżącemu doręczone w dniu 9 listopada 2012 r.
W dniu 16 listopada 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2012 r., referendarz sądowy odmówił Z. O. przyznania prawa pomocy.
Od powyższego postanowienia Z. O. wniósł sprzeciw, po którego rozpoznaniu, postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Wobec treści postanowienia z dnia 24 stycznia 2013 r., skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało skarżącemu doręczone w dniu 25 lutego 2013 roku.
Do dnia dzisiejszego skarżący nie uiścił wpisu od skargi, pomimo zakreślonego w zarządzeniu terminu. Termin ten upłynął w dniu 4 marca 2013 r.
W dniu 6 marca 2013 r. do Sądu wpłynął kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.
W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III doręczonym w dniu 25 lutego 2013 roku (jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru załączonego do akt sprawy) skarżący wezwany został do uzupełnienia braków fiskalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem w dniu 4 marca 2013 roku. Z uwagi na fakt, iż skarżący nie uiścił wpisu od skargi, podlegała ona odrzuceniu.
Należy jednocześnie podkreślić, że powyższej oceny nie zmienia okoliczność, iż w dniu 6 marca 2013 r. do sądu wpłynął kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych. Ponowne złożenie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Zwłaszcza w sytuacji, gdy już dwukrotnie sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy z uwagi na niezałączenie do wniosku (mimo wezwania) dokumentów niezbędnych do jego rozpatrzenia, a kolejny wniosek złożony został ponownie bez jakichkolwiek dokumentów umożliwiających weryfikację informacji podanych na druku PPF oraz ustalenie faktycznej sytuacji materialnej strony. Bez znaczenia w tym przypadku pozostaje kwestia zmiany okoliczności wskazanych w tym piśmie, które mogą uzasadnić zmianę lub uchylenie wcześniejszego postanowienia w tym przedmiocie.
Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do wniosku pierwotnego, nie wpływa również na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10, opubl. W CBOiS).
Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia, nie niweczy jednakże skutków niezastosowania się strony do wynikającego z tegoż postanowienia obowiązku do uiszczenia kosztów sądowych, w terminie zakreślonym nowym wezwaniem (por. postanowienie SN z 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, str. 29). Odmienne działanie sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, co niewątpliwie da się zauważyć również w rozpoznawanej sprawie, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. (por. postanowienie NSA z 19 lutego 2010 r., II FSK 621/09).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
k.p.