Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R. K. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w Policji w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej.
Skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku oraz uiścił kwotę 100 zł w dniu 22 kwietnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o czym stanowi art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Opłatami sądowymi są natomiast wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 234 § 1 p.p.s.a. za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3. Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie (art. 234 § 2 zdanie 1 p.p.s.a.).
Jednakże zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest odmowa wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w Policji w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej. Z mocy powołanego wyżej art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) p.p.s.a. skarżący jest więc zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w tym opłaty kancelaryjnej.
Tymczasem skarżący uiścił tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku kwotę 100 zł. Kwota 100 zł stanowi zatem nadpłatę i zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu na rzecz skarżącego. Przepis art. 225 p.p.s.a. stanowi bowiem, że opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. W wypadku, o którym mowa w art. 225 p.p.s.a., sąd ma obowiązek z urzędu zwrócić stronie nadpłaconą kwotę kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty 100 zł. e.o.