Uzasadnienie
Skargą z dnia 8 października 2014 r. A R zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała, że wykonanie decyzji doprowadzi w konsekwencji do nałożenia na nią obowiązku zwrotu otrzymanej dotacji oraz zasiłku dla bezrobotnych. Kwotę dotacji wykorzystała zgodnie z przeznaczeniem na rozpoczęcie działalności gospodarczej i nie ma możliwości wygospodarowania tak znacznej kwoty. Wszczęcie egzekucji spowoduje niepowetowaną szkodę, w szczególności może doprowadzić skarżącą do bankructwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku.
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca nie wskazała okoliczności uprawdopodabniających zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W treści skargi skarżąca stwierdziła, iż w konsekwencji wydania zaskarżonej decyzji będzie zobowiązana do zwrotu otrzymanej dotacji oraz zasiłku dla bezrobotnych. Poza ogólnymi stwierdzeniami, że zaskarżona decyzja spowoduje niepowetowaną szkodę, w szczególności może doprowadzić skarżącą do bankructwa skarżąca nie wykazała, że żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia skargi jest uzasadnione. Swych twierdzeń nie poparła żadnymi dokumentami potwierdzającymi jej sytuację finansową.
Należy w tym miejscu wskazać, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, natomiast obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można przenosić ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2010 r., sygn akt I OZ 705/10, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Należy ponadto wskazać, że zaskarżona decyzja nie skutkuje bezpośrednio powstaniem zobowiązania do zwrotu pobranego zasiłku dla bezrobotnych czy otrzymanej dotacji, nie wywołuje zatem bezpośrednio skutków finansowych. Mogą one wynikać dopiero z decyzji nakładającej obowiązek zwrotu zasiłku czy dotacji, tylko bowiem taka decyzja zobowiązuje do uiszczenia należności pieniężnych i tym samym pociąga za sobą dolegliwość finansową dla zobowiązanego. Decyzja zobowiązująca do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku (dotacji) może być objęta przedmiotem odrębnego wniosku o jej wstrzymanie, zarówno na etapie postępowania odwoławczego jak i postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy przy tym także podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przez Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi.
W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
k.p.