Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...] o zatrzymaniu J.R. prawa jazdy kat. A,B na okres 3 miesięcy w terminie od dnia 3 czerwca 2017 r. do dnia 3 września 2017 r. włącznie.
Organ odwoławczy w uzasadnieniu wydanej decyzji stwierdził, że zgodnie z art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku gdy kierujący pojazdem przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż J.R. w dniu 3 czerwca 2017 r. kierując samochodem osobowym Reanult przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h w obszarze zabudowanym, o czym świadczy pismo z dnia 3 czerwca 2017 r. Komendy Miejskiej Policji w [...]. Zaistniały stan faktyczny obliguje organ administracji do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w trybie powołanego wyżej przepisu.
J.R. w dniu 28 sierpnia 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję organu odwoławczego, podnosząc że pomiar prędkości dokonany przez policję był nieprawidłowy.
Na rozprawie w dniu 5 stycznia 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na toczące się postępowanie przed Sądem Rejonowym w Łodzi dla Łodzi- Widzewa w Łodzi, sygn. akt [...].
Pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym złożonym w dniu 16 stycznia wyjaśnił, że J.R. złożył sprzeciw od wyroku nakazowego z dnia 4 lipca 2017 r., którym Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VII Wydział Karny sygn. akt [...] uznał go za winnego popełnienia zarzucanego czynu nie zastosowania się do znaku ograniczenia prędkości i przekroczenia dopuszczalnej prędkości o 51 km/h. Pełnomocnik wyjaśnił, że następny termin w sprawie będzie miał miejsce w dniu 25 stycznia 2018 r. Do pisma procesowego załączył, potwierdzoną za zgodność, kopię ww. wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. 2017r. poz. 1369)- dalej: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r., I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., I OZ 382/08), z tym że zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., I FZ 221/08).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego zgłosił wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem powszechnym w przedmiocie nie zastosowania się do znaku ograniczenia prędkości i przekroczenia prędkości przez skarżącego.
Skarżący w trakcie postępowania administracyjnego, a także w sprawie przed sądem administracyjnym kwestionował przekroczenie prędkości o ponad 50 km/ha na obszarze zabudowanym w dniu 3 czerwca 2017.
Powyższa okoliczność wyjaśniona zostanie w trakcie postępowania przed sądem powszechnym.
W ocenie wojewódzkiego sądu administracyjnego orzeczenie, które zapadnie przed sądem powszechnym będzie miało istotny wpływ na wynik postępowania sądowoadminiistracyjnego w rozpoznawanej sprawie.
Biorąc pod uwagę powyższe należało, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzec jak w sentencji.
D.Cz.