Uzasadnienie
III SA/Łd 948/15
J.G. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o przyznanie dodatku mieszkaniowego.. Następnie strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z bratem. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym stanowią zasiłki okresowe z pomocy społecznej wypłacane na rzecz skarżącego i jego brata w łącznej kwocie 375,92 zł. Wnioskodawca nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, ani przedmiotami o wartości przekraczającej 5.000 zł. Zgodnie z oświadczenie jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 49,77 m2. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wskazał także na bieżące zobowiązania i stałe wydatki, które wyliczył na ok. 730 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. h) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenia postepowania w sprawach dotyczących dodatków mieszkaniowych.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowy wszczęcia postępowania o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. h) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącego w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta on już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. h) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 postanowienia).
Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
Rozpoznając wniosek skarżącego referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym kontekście należy mieć przede wszystkim na uwadze obecną sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym fakt, iż skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jedyny dochód w gospodarstwie domowym stanowią zasiłki okresowe z pomocy społecznej wypłacane na rzecz skarżącego i jego brata w łącznej kwocie 375,92 zł. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. h) oraz art. 262 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
U.K.