Uzasadnienie
III SA/Łd 95/12
Pismem z dnia 20 grudnia 2012 r. M. B. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W treści skargi strona sformułowała wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, przedkładając następnie – na żądanie Sądu – wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną A. B., córką M. B. i synem D. B. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: świadczenia rodzinne z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wypłacane na rzecz skarżącego w kwocie 869 zł netto, renta żony skarżącego – 1.053 zł brutto oraz zasiłek pielęgnacyjny wypłacany na rzecz małżonków w łącznej kwocie 306 zł. Skarżący, zgodnie ze złożonym oświadczeniem, jest właścicielem mieszkania o powierzchni 57,06 m2. Poza tym nie posiada żadnych innych nieruchomości. Nie posiada także żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest dodatek mieszkaniowy. Niewątpliwie przyznawanie i odmowa przyznawania dodatków mieszkaniowych mieści się w pojęciu spraw z zakresu pomocy i opieki społecznej. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącego w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta on już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z tego też względu postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
R.A.