Uzasadnienie
T. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne.
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę T. W. z uwagi na fakt, iż została ona wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Powyższe postanowienie, po jego dwukrotnym awizowaniu zostało uznane za doręczone skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego (art. 73 p.p.s.a.) w dniu 18 grudnia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).
W dniu 27 grudnia 2012 r. skarżący złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl postanowień art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t. j.), Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania (pkt 2); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).
Jednocześnie w myśl art. 64 § 3 powołanej ustawy, do wniosków stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W myśl zaś § 6 powołanego przepisu, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może funkcjonować w obrocie co do zasady do chwili wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, a więc do chwili wydania wyroku w sprawie jak i postanowienia o odrzuceniu skargi lub umorzeniu postępowania. Rozstrzygnięcia podejmowane w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów lub czynności mają więc charakter tymczasowy. Okres obowiązywania skutków takiego postanowienia nieodwołalnie kończy się po wydaniu w sprawie orzeczenia w pierwszej instancji i to niezależnie od jego treści. Postępowanie zatem w tym zakresie – po wydaniu w sprawie orzeczenia w pierwszej instancji – jest bezprzedmiotowe, gdyż nie wywoływałoby żadnych skutków prawnych (patrz Jagielska, Wiktorowska, Wajda komentarz do art. 61 § 6 p.p.s.a, w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod redakcją R. Hausera i M. Wierzbowskiego", Wydawnictwo C. H. Beck Warszawa 2011 r., str. 341).
W niniejszej sprawie T. W. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w dniu 27 grudnia 2012 r., tj. po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 27 listopada 2012 r. postanowienia odrzucającego jego skargę. Wobec dwukrotnego awizowania przesłanego skarżącemu postanowienia, zostało ono uznane za doręczone skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego (art. 73 p.p.s.a.) w dniu 18 grudnia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).
Wobec powyższych rozważań, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za bezprzedmiotowy.
Zatem w tej sytuacji zachodziły przesłanki do umorzenia postępowania sądowego w zakresie wywołanym złożonym wnioskiem.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
k.p.