Uzasadnienie
III SA/Łd 97/17
E. S. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] r. (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
W treści skargi sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając formularz wniosku na druku "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwoma synami. Nie jest właścicielem domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości. Jak wyjaśniła obecnie, po eksmisji z dotychczas zajmowanego mieszkania, zamieszkuje u brata. Jedyne dochody gospodarstwa domowego stanowi renta skarżącej w kwocie 797 zł (po potrąceniach komorniczych) oraz zasiłek okresowy w kwocie 203 zł. Skarżąca zaznaczyła przy tym, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. nadmieniła natomiast,, zę posiada zadłużenie w kwocie ok. 15.000 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że dochód w gospodarstwie domowym skarżącej zamyka się kwotą ok. 1.000 zł. Nie posiada on żadnych zasobów pieniężnych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Jak wyjaśniła, posiada natomiast zadłużenie w kwocie ok. 15.000 zł.Z uzyskiwanego dochodu pokrywa koszty bieżącego utrzymania.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącej jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, czy pomocy profesjonalnego pełnomocnika, może w istotnym stopniu wpłynąć na jego sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
e.o.