Uzasadnienie
Rozkazem personalnym z dnia [...], Nr [...] Komendant Miejski Policji w Ł. obniżył A. P. z dniem 16 października 2010 roku dodatek służbowy przyznany na czas nieokreślony do kwoty 320,00 zł.
Od powyższego rozkazu personalnego w dniu 19 października 2010 roku strona wniosła odwołanie.
Rozkazem personalnym z dnia [...], Nr [...] Komendant Miejski Policji w Ł. korzystając z uprawnień przewidzianych w art. 132 k.p.a. uchylił w całości rozkaz personalny z dnia [...], Nr [...] i obniżył z dniem 16 listopada 2010 roku dodatek służbowy przyznany na czas nieokreślony o 20% to jest do kwoty 384,00 zł. Rozkaz personalny został doręczony skarżącemu w dniu 22 października 2010 roku.
W dniu 16 sierpnia 2011 roku A. P. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...], Nr [...].
Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2011 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przekazał skargę A. P. organowi administracji publicznej – Komendantowi Miejskiemu Policji w Ł. W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy).
W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 powołanej ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.).
W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sądowoadministracyjnych, strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego. Od powyższego rozkazu personalnego, zgodnie z zawartym w nim pouczeniem, strona złożyła za pośrednictwem Komendanta Miejskiego Policji w Ł. odwołanie. Rozkazem personalnym z dnia [...], Nr [...] Komendant Miejski Policji w Ł. korzystając z uprawnień przewidzianych w art. 132 k.p.a. uchylił w całości rozkaz personalny z dnia [...], Nr [...].
W konsekwencji oznacza to, że zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...], Nr [...] został wyeliminowany z obrotu prawnego w następstwie rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...], który korzystając z uprawnień przewidzianych w art. 132 k.p.a. uchylił w całości rozkaz personalny z dnia [....], Nr [...]
W istocie więc skarżący złożył skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji, a ponadto na akt prawny nieistniejący w obrocie prawnym, co również czyni ją niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt iż, skarga na akt prawny nieistniejący w obrocie prawnym w chwili jej w wniesienia, jak i na rozstrzygnięcie organu administracji I instancji jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.
a.ł.