Uzasadnienie
III SA/Łd 979/11
Pismem z dnia 18 sierpnia 2011 r. J. B. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] (Nr [...] w przedmiocie zmiany wysokości renty strukturalnej.
Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Pismem z dnia 3 stycznia 2012 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że zarówno on jaki i jego żona są osobami schorowanymi, w związku z czym ponoszą zwiększone koszty świadczeń leczniczych i zakupu leków. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: świadczenia emerytalno-rentowe obojga małżonków w łącznej kwocie 2.280,48 zł netto. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 70 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,5 ha. Nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Nadmienił w uzasadnieniu wniosku, iż z osiąganego dochodu pokrywa wydatki na tzw. opłaty stałe (czynsz, energia elektryczna, woda, gaz) w łącznej kwocie ok. 700 zł, taka sama kwota wydatkowana jest na zapewnienie świadczeń leczniczych i leków.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi] należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Na dochody gospodarstwa domowego skarżącego składają się: świadczenia emerytalno-rentowe jego oraz jego żony w łącznej kwocie 2.280,48 zł netto. Nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Z uzyskiwanych dochodów skarżący pokrywa bieżące wydatki, które wyliczył na kwotę ok. 700 złotych (w tym: czynsz, energia elektryczna, woda, gaz). Istotne jest także, iż zarówno skarżący, jak i jego żona są osobami schorowanymi, w związku z czym wydają zwiększone środki finansowe na zakup leków i zapewnienie świadczeń zdrowotnych (ok. 700 zł).
W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącego.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.