Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy z uwagi na niezachowanie terminu do jej wniesienia.
Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 marca 2012 r.
W dniu 27 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek pełnomocnika A. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powyższą decyzję. Wraz z wnioskiem wniesiono również skargę na tę decyzję.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że z uzasadnienia postanowienia z dnia 29 lutego 2012 r. wynika, że pełnomocnik skarżącego odebrał odpis zaskarżonej decyzji SKO w dniu 25 listopada 2011 r.
Tymczasem pełnomocnik faktycznie odebrał odpis tej decyzji w dniu 12 grudnia 2011 r. Wynika to z załączonych do wniosku dokumentów. W dniu 16 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącego udał się do WSA w Łodzi, gdzie zapoznał się ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Stwierdził wówczas, że adresowaną do niego przesyłkę z SKO w Łodzi odebrała nieuprawniona osoba.
Pełnomocnik skarżącego wystąpił do Urzędu Pocztowego o wyjaśnienie przyczyn tego stanu rzeczy oraz udokumentowanie daty odbioru tej przesyłki przez pełnomocnika.
Do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik skarżącego dołączył ponadto prośbę skierowaną do Urzędu pocztowego, wyjaśnienie tegoż Urzędu oraz kopię pocztowego dowodu doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek niezależnych od strony okoliczności, którym nie była ona w stanie przeciwdziałać pomimo dołożenia należytej staranności (por. wyrok NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.; postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., FZ 63/04, system informatyczny LexPolonica; wyrok NSA z 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07, LEX nr 344095).
Brak winy w uchybieniu terminu można zatem przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody w zachowaniu terminu usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wynika z tego, że przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Obowiązkiem strony jest więc uwiarygodnienie swojej staranności oraz wykazanie, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt II FZ 508/11, LEX nr 948971)
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego w wystarczającym stopniu uprawdopodobnił tak rozumiany brak winy w uchybieniu terminu.
O tym, że rzeczywiście miała miejsce przeszkoda uniemożliwiająca złożenie skargi w terminie, świadczą nie tylko złożone przez niego dokumenty (pismo z prośbą o wyjaśnienie przyczyn wadliwości doręczenia przesyłki, skierowane do Kierownika Urzędu Pocztowego P. – 1 oraz wyjaśnienie udzielone przez Pocztę), ale również spójne i logiczne wyjaśnienia zawarte w uzasadnieniu wniosku.
Przesyłka polecona skierowana do pełnomocnika skarżącego została bowiem odebrana w dniu 25 listopada 2011 r. przez nieznaną osobę, nie upoważnioną przez niego do odbioru korespondencji. O fakcie tym pełnomocnik skarżącego dowiedział się dopiero w dniu 16 marca 2012 r. poprzez wgląd do akt sądowych sprawy i uzyskanie kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Osobiście zaś pełnomocnik skarżącego odebrał przesyłkę w dniu 12 grudnia 2011 r. i od tego dnia liczony był przez niego termin do wniesienia skargi. Tym samym pełnomocnik nie mógł zachować terminu do wniesienia skargi, gdyż jego uchybienie nastąpiło wskutek zewnętrznej, obiektywnej i niezależnej od niego przeszkody, której nie był w stanie usunąć, gdyż nie posiadał o niej wiedzy.
Argumenty pełnomocnika skarżącego potwierdzone zostały ponadto w wyczerpującym wyjaśnieniu powyższej sytuacji udzielonym przez Naczelnika Urzędu Pocztowego P. – 1, załączonym do wniosku o przywrócenie terminu.
Zachowany został również siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, bowiem pełnomocnik dowiedział się o powyżej wskazanych okolicznościach w dniu 16 marca 2012r., a wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi nadał w Urzędzie Pocztowym w dniu 21 marca 2012r.
Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności sąd w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
e.o.