Uzasadnienie
III SA/Łd 997/17
M. K. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie prowadzenia postepowania egzekucyjnego. W treści skargi sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając wniosek o przyznanie prawa pomocy na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z uwagi na niskie zarobki swoje i żony (dochód na członka rodziny wynosi ok. 770 zł) nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i trójką dzieci (8 lat, 5 lat i 2 lata). Nie jest właścicielem domu, ani mieszkania. Jak wyjaśnił, na wezwanie referendarza, do przedłożenia dodatkowych dokumentów w sprawie, zajmowany obecnie przez rodzinę lokal jest własnością teściowej. Nie posiada także żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: dochód z działalności gospodarczej żony skarżącego w kwocie ok. 1.400 zł netto, dochody skarżącego z tytułu umowy o pracę w kwocie ok. 1.450 zł netto oraz świadczenie wychowawcze (tzw. 500+) w kwocie 1.000 zł. Skarżący wskazał na ponoszone wydatki, które w praktyce, jak wyliczył, pochłaniają całość osiąganego przez małżonków dochodu. Powyższe informacje znalazły potwierdzenie w dokumentach przekazanych przez skarżącego na żądanie referendarza do przekazania dodatkowych informacji o stanie majątkowym skarżącego i jego żony.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że dochody gospodarstwa domowego skarżącego zamykają się kwotą ok. 3.850 zł, co daje ok. 770 zł na jednego członka rodziny. Z tego dochodu pokrywa on koszty bieżącego utrzymania, w tym koszty leczenia, wyżywienia. Skarżący nie posiada przy tym żadnych oszczędności. Istotne jest także, że skarżący wraz z żoną wychowuje troje małoletnich dzieci (8 lat, 5 lat i 2 lata), co niewątpliwie powoduje zwiększone wydatki.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w całości, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
a.l.