Uzasadnienie
[...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 14 czerwca 2016 r. w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 listopada 2016 r. oddalony został wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi. Postanowienie to uprawomocniło się.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 stycznia 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 325 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 stycznia 2017 r. Mimo wezwania, wpis od skargi nie został uiszczony.
W piśmie nadanym w dniu 24 stycznia 2017 r. skarżąca ponownie zgłosiła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata oraz, że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Przy tym, zgodnie z powołanym § 3 art. 220 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wobec powyższego, skoro - pomimo prawidłowego wezwania doręczonego stronie skarżącej, Spółka nie uiściła należnej opłaty od skargi – należało skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Wskazać przy tym należy, że bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu pozostawała okoliczność ponownego zgłoszenia przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy, skoro wniosek ten został wniesiony dopiero w dniu 24 stycznia 2017 r., a zatem już po upływie terminu do uiszczenia wpisu.