Uzasadnienie
Dnia 18 października 2004 r. Wojewoda decyzją o numerze [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Granicznej Placówki Kontrolnej w S. z dnia [...] września 2004 r. nr [...] zobowiązującą do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez S.A. w terminie do dnia 18 września 2004 r. Zaskarżona decyzja Wojewody została doręczona stronie na wskazany adres do doręczeń w dniu 4 listopada 2004 r., o czym świadczy pocztowe zwrotne potwierdzenie odbioru. Decyzja zawierała pouczenie o 30 - dniowym terminie do złożenia skargi do Sądu.
Na powyższą decyzję pismem z dnia 14 lutego 2005 r. strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jednocześnie zwracając się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi, argumentując go zaniedbaniami ustanowionego przez nią do prowadzenia sprawy adwokata, kłopotami zdrowotnymi oraz z uwagi na fakt, iż jest cudzoziemką z niedostateczną znajomością przepisów prawa.
Rozpatrując przedmiotową skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zarządzeniem z dnia 10 marca 2005 r. wezwał skarżącą, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania - do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2004 r., nr [...]. Skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków formalnych, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zarządzeniem z dnia 12 maja 2005 r. pozostawił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi bez rozpoznania. Powyższe zarządzenie wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia skarżąca odebrała osobiście 23 maja 2005 r. Skarżąca nie skorzystała z możliwości przewidzianego prawem odwołania, w związku z czym owo zarządzenie nabrało rygoru prawomocności.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do artykułu 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późno zm.) - sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.
Bezsporne jest, iż skarżąca uchybiła przewidzianemu wart. 53 § 1 pkt 2 cyt. ustawy 30 - dniowemu terminowi do wniesienia skargi.
Skarżąca, pomimo iż występowała o przywrócenie terminu me podjęła żadnych czynności zmierzających do wykazania istnienia okoliczności uzasadniających takie przywrócenie, w tym braku winy w uchybieniu terminowi.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy należało orzec jak w sentencji postanowienia.