Uzasadnienie
G. P. wniosła do skargę sądową na decyzję Inne z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek.
Zasadą jest, zgodnie z przepisem art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a., że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.
Sprawy z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczące umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28-29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74, z późn. zm.) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Powyższe wynika z § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016).
Z akt sprawy wynika, że skarżąca mieszka w Warszawie. W świetle przywołanych przepisów, sądem właściwym do rozpoznania sprawy skarżącej będzie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdził swoją niewłaściwość przekaże sprawę innemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie w tym zakresie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w związku z § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r., uznał swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania zgodnie z właściwością.