Uzasadnienie
Decyzją wydaną z upoważnienia Wojewody z dnia [...], Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. Nr 6, poz.
65) i art. 3 pkt 13 oraz art. 11 ustawy ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno – Gospodraczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwianiu zatrudnienia absolwentom szkół (tj. Dz.U. Nr 154, poz. 1793) oraz art. 37 j) ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 z późn. zm.), po ponownym rozpoznaniu odwołania I. K. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...], Nr [...] orzekającej o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego, biorąc pod uwagę ocenę prawną Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, wyrażoną w wyroku z dnia 2 października 2003 r., sygn. akt II SA/Lu 302/02, utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, iż I. K. została zarejestrowana jako bezrobotna z dniem [...] lipca 2000 r. bez prawa do zasiłku. Następnie z dniem [...] września 2001 r. przyznano jej zasiłek dla bezrobotnych.
W dniu [...] listopada 2001 r. I. K. złożyła wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego.
Decyzją organu I instancji z dnia [...] odmówiono jej przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Od przedmiotowej decyzji skarżąca złożyła odwołanie, po rozpatrzeniu którego decyzją z dnia [...] wydaną z upoważnienia Wojewody uchylono zaskarżoną decyzję w całości i umorzono postępowanie pierwszoinstancyjne ze względu brak podstawy prawnej rozstrzygnięcia, z uwagi na skreślenie przepisu art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu mocą art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (...) (Dz.U. Nr 154, poz. 1793).
Na przedmiotową decyzję organu odwoławczego I. K. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który wyrokiem z dnia 2 października 2003 r., sygn. akt II S.A./Lu 302/02 uchylił zaskarżoną decyzję, zarzucając jej naruszenie prawa materialnego.
Po ponownym rozpatrzeniu odwołania wniesionego od decyzji organu I instancji z dnia [...] organ II instancji utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Podstawą prawną rozstrzygnięcia jest art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r., określający materialno - prawne warunki nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego. Instytucja zasiłku przedemerytalnego została zniesiona z dniem [...] stycznia 2002 r., z którym to dniem art. 37 j cyt ustawy, będący podstawą do przyznawania zasiłku przedemerytalnego został skreślony mocą art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (...) (Dz.U. Nr 154, poz. 1793).
Jednocześnie art. 11 ust. 2 tej ustawy stanowi, że osoby, które przed dniem wejścia w życie przedmiotowej ustawy nowelizującej zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego (...) nabywają oraz zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach.
Dodatkowo, następna ustawa nowelizacyjna z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o systemie oświaty (Dz.U., Nr 6, poz.65) w art. 3 wprowadziła możliwość przyznawania prawa do zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r., osobom bezrobotnym, które do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniły warunki do ich nabycia.
Zgodnie z art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym do [...] grudnia 2001 r., zasiłek przedemerytalny przysługiwał osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:
- 1) posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet (...),
- 2) posiadała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet, przy tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Dodatkowo art. 37 l cyt. ustawy stanowił, że (...) do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego zalicza się okres aktualnie pobieranego zasiłku.
I. K. na dzień złożenia wniosku o przyznanie jej zasiłku przedemerytalnego spełniała warunek dotyczący statusu bezrobotnego (zarejestrowana była bowiem od [...] lipca 2000 r.) oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych (pobierała go bowiem nieprzerwanie od [...] września 2001 r.).
Ponadto na dzień rejestracji udokumentowała łączny okres uprawniający do zasiłku w wymiarze 21 lat 5 miesięcy i 25 dni, w tym ponad 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze.
Po doliczeniu aktualnie pobieranego zasiłku (na zasadzie powołanego wcześniej art. 37 l cyt. ustawy) okres uprawniający do zasiłku wynosi 21 lat 9 miesięcy i 26 dni, co nie daje 25 lat wymaganych dla przyznania I. K. zasiłku przedemerytalnego.
Mając na uwadze, że skarżąca nie legitymuje się łącznym okresem uprawniającym do zasiłku w wymiarze 25 lat nie spełnia tym samym wymogów określonych w art. 37 j, jako koniecznych do przyznania zasiłku przedemerytalnego.
Na wyżej wymienioną decyzję wydaną z upoważnienia Wojewody, I. K. złożyła odwołanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której stwierdza, że odwołanie od decyzji wydanej w I instancji winno być rozpatrzone przez Prezesa Krajowego Urzędu Pracy.
Ponadto wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji, o zaliczenie do okresu zasiłkowego okresów pobierania zasiłków dla bezrobotnych za okres od [...] listopada 1991 r. do [...] listopada 1991 r., od [...] kwietnia 1993 r. do [...] czerwca 1995 r. oraz od [...] czerwca 1995 r. do [...] czerwca 1997 r. oraz o wydanie decyzji przyznającej jej prawo do zasiłku przedemerytalnego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Mając na uwadze art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Oznacza to, że sąd administracyjny na skutek zaskarżenia działania organu nie przejmuje sprawy administracyjnej jako takiej do końcowego jej załatwienia, lecz ma jedynie na celu ocenę działania tego organu. Z tego względu nie może zastępować organu administracji i wydawać końcowego rozstrzygnięcia.
Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.
Na wstępie należy podnieść, że zarzut skarżącej dotyczący wydania decyzji przez organ do tego nie uprawniony jest nietrafny. Zgodnie bowiem z przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 z późn. zm.), a mianowicie art. 6 pkt 6 wydawanie decyzji w sprawach m.in. przyznania lub odmowy przyznania zasiłku przedemerytalnego należy do zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez powiaty, zaś do kompetencji Wojewody należy kontrola wykonywania tych zadań (art. 6c ust.1). W postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji w zakresie zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej 1) organem właściwym jest starosta, 2) organem wyższego stopnia jest wojewoda.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż w rozpoznawanej sprawie decyzje zostały wydane przez właściwe organy.
W sprawie niniejszej poza sporem jest, iż I. K. zarejestrowana została jako bezrobotna (z dniem [...] lipca 2000 r.) i przyznano jej prawo do zasiłku (z dniem [...] lipca 2001 r.), w czasie obowiązywania art. 37 j stanowiącym o zasiłku przedemerytalnym i warunkach jego przyznania w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2001 r.
Powołany wyżej przepis art. 37 j skreślony został z dniem 1 stycznia 2002 r. mocą art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno – Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwianiu zatrudnienia absolwentom szkół (tj. Dz.U. Nr 154, poz. 1793). Jednak art. 11 ust. 2 cytowanej ustawy zawarł unormowanie, zgodnie z którym osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia praw do zasiłku przedemerytalnego nabywają oraz zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach.
Następnie w ustawie z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o systemie oświaty (Dz.U. z 2003 r. Nr 6, poz.
65) zawarto przepis art. 3, zgodnie z którym prawo do zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2001 r., przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia 12 stycznia 2002 r. spełnili warunki do ich nabycia.
Warunki nabycia zasiłku przedemerytalnego określał art. 37 j cyt. ustawy, który stanowił, iż zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury jeżeli: (...) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze.
Zgodnie z art. 37 l do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego zalicza się okres aktualnie pobieranego zasiłku.
W przypadku I. K. zaliczeniu podlegał okres zasiłku przyznanego jej od dnia [...] września 2001 r.
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż skarżąca spełniła dwie przesłanki niezbędne do przyznania zasiłku przedemerytalnego: posiadała status bezrobotnego i prawo do zasiłku dla bezrobotnych.
Nie spełniła jednakże trzeciego koniecznego warunku do przyznania jej zasiłku przedemerytalnego: pomimo udokumentowania 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, nie posiadała okresu uprawniającego do zasiłku w wymiarze 25 lat lecz 21 lat 5 miesięcy i 25 dni, co przy doliczeniu do tego okresu aktualnie pobieranego zasiłku dla bezrobotnych wyniosło łącznie 21 lat, 9 miesięcy i 26 dni.
W niniejszej sprawie sporne jest, czy zasiłek dla bezrobotnych, o którego zaliczenie wnosi skarżąca (oprócz określonego w art. 37 l), może być zaliczony do "okresu uprawniającego do zasiłku".
Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wymienia enumeratywnie okresy uprawniające do zasiłku w art. 23 ust 1 pkt 2, ust. 2,4 oraz w art. 24 ust 4, 4a. W przepisach tych brak jest zapisu umożliwiającego zaliczenie na poczet "okresu uprawniającego do zasiłku" - zasiłku dla bezrobotnych.
Mając na uwadze powyższe decyzje zarówno organu I instancji, jak i organu odwoławczego są prawidłowe i prawa nie naruszają.
Z tych też względów i na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.