Uzasadnienie
Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnikiem strony skarżącej adwokat J. P. złożył w dniu 14 czerwca 2016 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W opinii pełnomocnik zawarł również wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Złożony wniosek pełnomocnika zawierał oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przedmiotowej sprawie aktem normatywnym regulującym zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatów jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), dalej jako rozporządzenie.
Zgodnie z § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia (pkt 1) oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). W przedmiotowej sprawie adwokat świadczył skarżącemu pomoc prawną po wydaniu wyroku przez sąd administracyjny I instancji, a udzielona pomoc prawna polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem wynagrodzenie adwokata należało ustalić w oparciu o unormowania § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w związku § 4 ust. 1-3 rozporządzenia. W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 (w przedmiotowej sprawie wynoszącej zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia – 480 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Zgodnie natomiast z § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego załatwienia sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 rozporządzenia).
Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3 rozporządzenia).
W przedmiotowej sprawie stawka opłaty maksymalnej określona w oparciu o § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynosi 75% opłaty maksymalnej z kwoty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (480 zł) i wynosi 360 zł. W związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę za czynności adwokata ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej. W przedmiotowej sprawie stawka opłaty adwokata wynosi więc 180 zł netto.
Wynagrodzenie pełnomocnika należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 221,40 złotych (180 zł + 41,40 zł należnego podatku od towarów i usług).
Jednocześnie w ocenie referendarza brak jest podstaw do ustalenia opłaty w wysokości wyższej niż określona w § 4 ust. 1 rozporządzenia. W niniejszej sprawie udzielona przez adwokata pomoc prawna polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Uwzględniając zatem podjęte przez adwokata czynności stwierdzić należy, że jego nakład pracy nie przekracza przeciętnego poziomu zaangażowania profesjonalnego pełnomocnika w reprezentowaniu interesów swojego mocodawcy. Nie można zatem uznać by w przedmiotowej sprawie nakład pracy adwokata uzasadniał przyznanie wynagrodzenia w kwocie wyższej od kwoty, którą przewiduje § 4 ust. 1 w związku ust. 2 rozporządzenia.
W ocenie referendarza kwota 180 zł netto stanowiąca ½ opłaty maksymalnej, określonej § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia jest adekwatna do poczynionego przez adwokata w przedmiotowej sprawie nakładu pracy i wykonanych czynności.
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 2 pkt 1, § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c i ust. 1 pkt 2 lit. b w związku § 4 ust. 1-3 rozporządzenia, należało orzec jak na wstępie.
Art. 210. § 1.