Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 października 2014 r. W.B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora L.Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji z dnia [...] 2014 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2010.
Następnie pismem z dnia 22 grudnia 2014 r. W. B. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zauważając, że argumentacja przedstawiona we wniesionej wcześniej skardze w pełni uzasadnia przedmiotowy wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej powoływanej jako P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Oczywiste jest, że uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danych przesłanek skutki prawne.
Jak wcześniej wyjaśniono, w rozpoznawanej sprawie skarżący w samym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawarł jego uzasadnienia, zaznaczając, że argumentacja przedstawiona we wniesionej wcześniej skardze w pełni uzasadnia przedmiotowy wniosek. Jednak analiza treści wskazanej skargi prowadzi do wniosku, że skarżący nie uzasadnił w jakikolwiek sposób swojego żądania, nie przedstawiła argumentów świadczących o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jak również nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów wykazujących okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania tej decyzji.
Mając zatem na uwadze, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego wniosku, lecz jest przedstawieniem argumentacji mającej na celu wykazanie, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, to nie można przyjąć, że w rozpatrywanej sprawie zostały wykazane przesłanki przewidziane art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Jak zostało podane we wstępie, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w niniejszej sprawie, jak i skarga, nie zawierają żadnego uzasadnienia, a więc nie wskazują, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie wskazują na czym to niebezpieczeństwo polega, nie przedstawiają i nie wykazują okoliczności, które miałyby świadczyć, że rzeczywiście takie niebezpieczeństwo zachodzi.
Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.