Uzasadnienie
J. C. i J. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 grudnia 2019 r. w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 marca 2020 r., doręczonym każdemu że skarżących z osobna, skarżący wezwani zostali do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dwóch odpisów skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W wykonaniu wezwania skarżący nadesłali pismo zatytułowane "Skarga", noszące datę 23 marca 2020 r., niebędące jednak odpisem skargi, noszącej datę 6 lutego 2020 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Uznając, że skarżący nie zrozumieli treści wezwania, sąd poinformował skarżących, że pismo noszące datę 23 marca 2020 r., złożone przez nich w dwóch egzemplarzach jako odpis skargi, nie jest odpisem (ani kopią) skargi, noszącej datę 6 lutego 2020 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W związku z powyższym skarżący zostali wezwani do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy posiadają odpis lub kopię skargi z 6 lutego 2020 r., jeśli tak – do nadesłania w terminie 7 dni dwóch egzemplarzy odpisu lub kopii skargi z 6 lutego 2020 r., pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżącym udzielono informacji co do ograniczonych możliwości dostępu do akt sprawy z uwagi na stan epidemii (k. 21).
Wezwania zostały skarżącym doręczone 28 maja 2020 r. (k. 24, 25). Mimo upływu terminu skarżący nie nadesłali 2 odpisów skargi z 6 lutego 2020 r. i nie złożyli jakichkolwiek wyjaśnień wskazujących na trudność w wykonaniu zarządzenia sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 232 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a" skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 57 § 2 p.p.s.a., skargi kilku uprawnionych do wniesienia skargi na tę samą decyzje, postanowienie lub inny akt, mogą być wniesione w jednym piśmie.
Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.).
Niedołączenie wymaganej liczby odpisów skargi i załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13).
W świetle powyższych przepisów skarga wniesiona w niniejszej sprawie w jednym piśmie przez J. C. i J. C. obarczona była brakiem formalnym, bowiem do skargi nie był dołączony jej odpis, niezbędny dla doręczenia występującym w sprawie uczestnikom postępowania B. R. S. R., którzy byli stronami przeprowadzonego przez organ administracji postępowania o rozgraniczenie. Brak odpisu skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewiduje odrzucenie skargi.
W niniejszej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania, nie uzupełnili braku formalnego skargi. Skarżący nie złożyli bowiem odpisu skargi, niezbędnego dla doręczenia go uczestnikom postępowania. Nadesłane przez nich pismo nazwane skargą nie stanowiło odpisu ani kopii skargi wniesionej do sądu. Treść tego pisma różniła się od treści skargi noszącej datę 6 lutego 2020 r., przekazanej sądowi przez organ.
W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu