Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., na podstawie art. 26 § 2 zd. 2, § 3 i 4 w związku z art. 24 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpoznaniu wniosku Burmistrza N. z dnia [...] stycznia 2010 r. o wyznaczenie organu do załatwienia sprawy rozgraniczenia nieruchomości położonych w obrębie S. orzekło o wyznaczeniu Wójta Gminy K. do rozstrzygnięcia ww. sprawy.
Na powyższe postanowienie skargę sądową złożyli W. Ł. i W. Ł. podnosząc, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze przychyliło się do wniosku Burmistrza N. mimo sprzeciwu ze strony skarżących. W ich ocenie burmistrz ani gmina nie są właścicielami bądź współwłaścicielami nieruchomości będących przedmiotem wniosku o rozgraniczenie (tj. 1067 i 1068), a fakt przylegania działek do drogi gminnej i wojewódzkiej nie może stanowić przeszkody prawnej dla zobowiązanego prawnie ustawami organu do dokonania czynności.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że na przedmiotowe postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skuteczność wniesienia skargi, a w konsekwencji skuteczność uruchomienia procesu oceny legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, zależy od dopuszczalności skargi. Jedną z przesłanek dopuszczalności skargi sądowoadministracyjnej jest zaskarżenie takiej formy działania administracji publicznej, która jest kontrolowana przez sądy administracyjne.
Zaskarżalne do sądu administracyjnego formy działania administracji publicznej wymienia przepis art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.).
Z postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym - zaskarżeniu mogą podlegać tylko takie, na które służy zażalenie, albo które kończą postępowanie, bądź rozstrzygają sprawę co do jej istoty. Do takich postanowień nie należy postanowienie organu wyższego stopnia o wyznaczeniu do załatwienia danej sprawy innego podległego mu organu.
W tym stanie rzeczy skarga jest niedopuszczalna i na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.