Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia, skarżący w piśmie z 9 listopada 2016 r. zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Skarżący wezwany do złożenia wniosku na urzędowym formularzu "PPF", w zakreślonym terminie nadesłał wypełniony urzędowy formularz zaznaczając, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, że nie stać go na opłacenie kosztów sprawy i zatrudnienie adwokata, ponieważ utrzymuje się z niskiej renty, nie posiada już gruntów rolnych, a na utrzymaniu ma syna kształcącego się w szkole zawodowej. W dalszej części urzędowego formularza skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i synem, a w skład jego majątku wchodzi dom o pow. [...] m2 wybudowany w [...] r. Na łączny dochód rodziny w wysokości [...] zł netto składa się renta skarżącego ([...] zł) i renta jego żony ([...] zł). Skarżący wykazał, że uzyskiwany dochód pochłaniają wydatki związane z utrzymaniem koniecznym rodziny – media, opał, wyżywienie, leki, koszty edukacji syna.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).
W świetle oświadczenia skarżącego dotyczącego jego sytuacji materialnej i rodzinnej stwierdzić należy, że zostały spełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Biorąc pod uwagę wykazane przez skarżącego okoliczności – bardzo niski miesięczny dochód rodziny, brak zasobów finansowych, brak majątku mogącego służyć pozyskaniu środków na sfinansowanie kosztów postępowania, należało uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.