Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie P. P. zaskarżył w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej.
Zarządzeniem z dnia 25 marca 2022 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącego – również w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącego wezwano również do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni, pod tym samym rygorem. Powyższe wezwania uznano za doręczone skarżącemu w dniu 15 kwietnia 2022 r., na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zarządzenie o uznaniu za doręczone – k. 17).
Skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi, ani też nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez wskazanie swojego numeru PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Nadto na mocy art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem, w świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. skarga, która jest pierwszym pismem w sprawie, powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Według art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie skarżący wnosząc skargę nie uiścił należnego wpisu od skargi, a ponadto nie wskazał w treści skargi swojego numeru PESEL. Wezwanie doręczono w dniu 15 kwietnia 2022 r., w trybie doręczenia zastępczego z art. 73 p.p.s.a. Termin do uzupełnienia tych braków i uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie 22 kwietnia 2022 r.
Nadmienić w tym miejscu należy, że wobec niemożności doręczenia skarżącemu przesyłki sądowej w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. została ona pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Okoliczność, że skarżący w zakreślonym terminie nie wypełnił nałożonych przez Sąd obowiązków, nie uiścił wpisu od skargi i nie usunął braku formalnego skargi poprzez wskazanie swojego numeru PESEL, nie budzi zatem wątpliwości.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.