Uzasadnienie
"M J. wniosła skargę sądową na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Zasadą jest, zgodnie z przepisem art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest kara pieniężna za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Rozpoznawanie spraw z zakresu działania Inspektor Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Powyższe wynika z § 1 rozporządzenia Prezydenta [...] z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Inspektor Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 59, poz. 506 z późn. zm.).
Z akt sprawy wynika, że skarżąca ma siedzibę w miejscowości M., gmina P., powiat J., województwo [...] (KRS – k.24 akt adm.). W świetle przywołanych przepisów, sądem właściwym do rozpoznania sprawy skarżącej będzie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdził swoją niewłaściwość przekaże sprawę innemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie w tym zakresie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w związku z § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r., uznał swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania zgodnie z właściwością.