Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę S. T. i B. T. na decyzję Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r., w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Inspektor Transportu Drogowego pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. wystąpił z wnioskiem o sprostowanie wskazanego wyroku w zakresie oznaczenia numery zaskarżonej decyzji, do którego wkradł się błąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej jako "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (156 § 2 p.p.s.a.).
Z akt sądowych oraz akt administracyjnych wynika, że decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. oznaczoną nr [...], Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2014 r. oznaczoną nr [...], o nałożeniu na B. T. i S. T., prowadzących działalność gospodarczą pod firmą P.P.H.U. T. Spółka cywilna – kary pieniężnej w wysokości [...] zł. W sposób prawidłowy taki też przedmiot sprawy określony został w sporządzonym pisemnym uzasadnieniu wydanego wyroku.
Jednakże w samej komparycji wyroku z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 1325/15, na skutek oczywistej omyłki błędnie określono numer zaskarżonej decyzji organu odwoławczego wskazując numer [...], podczas gdy prawidłowy numer tej decyzji winien mieć brzmienie "[...]". W takiej sytuacji wniosek organu o sprostowanie w opisanym zakresie wyroku z dnia 26 kwietnia 2016 r. był w pełni uzasadniony, dlatego należało go uwzględnić.
Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. – orzekł, jak w postanowieniu.