Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 23 lipca 2015 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]. wymierzającą skarżącemu P. G. karę pieniężną za urządzenie gier na automatach poza kasynem gry w łącznej wysokości [...] zł.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący zgłosił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r. odmówił wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (k. 48-50 akt sprawy).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik skarżącego, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Postawił zaskarżonemu postanowieniu zarzut naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a.
Na skutek rozpoznania zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 czerwca 2016 r. (sygn. akt II GZ 566/16), uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie (k. 71-73 akt sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.).
Z treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie sygn. II GZ 566/16 wynika, że sytuacja faktyczna skarżącego, a w szczególności jego położenie związane z odbywaniem przez niego kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym, a także związana z tym niemożność uzyskiwania dochodów oraz jego ogólna sytuacja majątkowa, a więc brak majątku nieruchomego, oraz jakichkolwiek zasobów finansowych (oszczędności, papierów wartościowych, itp.), jak również ewentualna wysokość kosztów postępowania egzekucyjnego, jaka powstać może na skutek wykonania kwestionowanej decyzji nakładającej na skarżącego kare pieniężną, uzasadniają przypuszczenie, że w sprawie istnieje prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Analizując zatem ponownie przedstawione we wniosku skarżącego oraz postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego argumenty, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, należało uwzględnić. Nie ulega wątpliwości, że skarżący w istocie domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – orzekł, jak w postanowieniu.