Uzasadnienie
W skardze sądowej M. Ż. (dalej jako "skarżący") zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu. Do skargi skarżący dołączył dowód uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł z dnia 23 marca 2017 r.
Zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2017 r. Przewodniczący Wydziału, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 100 zł, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do uzupełnienia wpisu doręczono skarżącemu w dniu 21 kwietnia 2017 r. W terminie do uzupełnienia wpisu od skargi skarżący nadesłał kserokopię dowodu uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł z dnia 23 marca 2017 r. Mimo upływu terminu wpis od skargi nie został uzupełniony.
Postanowieniem z dnia 24 maja 2017 r. sąd odrzucił skargę skarżącego z uwagi na brak wpisu od skargi.
W dniu 2 czerwca 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek uzasadnił tym, że wezwanie do uzupełnienia wpisu potraktował jako wezwanie do zapłaty. W terminie do uiszczenia wpisu przesłał zatem kserokopię dowodu uiszczenia wpisu od skargi w dniu 23 marca 2017 r. Podkreślił, że z zarządzenia nie wynikało, że wpis od skargi wynosi 200 zł i ma dopłacić 100 zł.
Do wniosku skarżący dołączył dowód uzupełnienia wpisu od skargi o 100 zł z dnia 2 czerwca 2017 r.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, str. 270; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04).
Wniosek o przywrócenie terminu złożony przez skarżącego w niniejszej sprawie odpowiada wymogom określonym w przywołanych wyżej przepisach. Skarżący wniósł go w terminie, dopełniając jednocześnie czynności, której nie dokonał w wyznaczonym terminie. Z akt sprawy wynika, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zaczął biec od dnia 31 maja 2017 r., kiedy to skarżący otrzymał odpis postanowienia o odrzuceniu skargi.
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu wraz z dowodem uiszczenia wpisu skarżący złożył w dniu 2 czerwca 2017 r. Nie uprawdopodobnił jednak okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu.
Skarżący, jak już wyżej wskazano, przyczyny uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu upatruje w niejasnym sformułowaniu pisma sądu dotyczącego wpisu. Skarżący podniósł, że z pisma nie wynikało, że wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. Wezwanie do uzupełnienia wpisu z dnia 10 kwietnia 2017 r. potraktował jako wezwanie do uiszczenia wpisu. W związku z tym, że wnosząc skargę uiścił 100 zł, ponownie przesłał dowód uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł z dnia 23 marca 2017 r.
Skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Nie zasługuje na uwzględnienie argument skarżącego, że pozostawał w przekonaniu, że wezwanie z dnia 10 kwietnia 2017 r. jest wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi. Z pisma sądu wyraźnie wynika bowiem, że skarżącego wezwano do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 100 zł. Podkreślono wręcz, że skarżącego wzywa się do uzupełnienia wpisu od skargi.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.