Uzasadnienie
Skarżący K. G. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 16 lutego 2017 r., nr [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Lublinie z 21 kwietnia 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony w sposób prawem przewidziany 28 kwietnia 2017 r. (potwierdzenie odbioru, k-14 akt sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżącego pouczono, że wpis sądowy od skargi należy uiścić w kasie sądu lub na rachunek bankowy sądu, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie powyższe zostało doręczone 28 kwietnia 2017 r., a zatem termin do opłacenia wpisu upływał 5 maja 2017 r. (nie przypadał w sobotę, ani dzień ustawowo wolny od pracy). Skarżący, co potwierdza notatka urzędowa pracownika Wydziału III WSA w Lublinie z 22 maja 2017 r., nie uiścił wpisu sądowego od skargi.
Powyższe obliguje sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a., do odrzucenia skargi.