Uzasadnienie
Skarżący pismem z dnia 25 marca 2006 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z pozwem o odszkodowanie od Miasta L. oraz Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w L. Żądanie ma związek z naruszeniem zawartych umów o prowadzenie recyklingu i niedopuszczaniem skarżącego przez pozwane podmioty do prowadzenia działalności polegającej na odzyskiwaniu surowców wtórnych z terenu wysypiska śmieci w R. oraz dzielnicy D. w L., co spowodowało powstanie szkody po stronie skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 cyt. ustawy, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione, oraz na bezczynność organów administracji w określonym zakresie.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 cyt. ustawy) oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami.
Przedmiotowa sprawa ma charakter cywilny, spór dotyczy ewentualnej odpowiedzialności majątkowej za wyrządzoną skarżącemu szkodę, nie wykazuje żadnych cech stosunku administracyjno-prawnego. Jej załatwienie nie może nastąpić metodą wiążącego rozstrzygnięcia organu administracji, przy wykorzystaniu sfery władztwa przyznanego określoną normą prawną.
Spór pomiędzy podmiotem a Miastem L., będącym organem administracji publicznej, który nie dotyczy sfery władztwa (imperium), lecz sfery majątkowej (dominium), gdzie oba podmioty występują na zasadzie równości i braku podporządkowania, podlega wyłącznie kognicji sądu powszechnego, a nie sądu administracyjnego.
Jeszcze dalszy od stosunków administracyjno-prawnych jest spór skarżącego z Miejskim Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji w L., które – jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, nie jest nawet formalnie organem administracji publicznej, jest natomiast takim samym przedsiębiorcą jak skarżący.
W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie wniesienie skargi do sądu administracyjnego było niedopuszczalne, a zatem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy Sąd skargę taką odrzuca postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w postanowieniu.