Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2015 r. W. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy. Skarżąca nie wniosła sprzeciwu od postanowienia.
Zarządzeniem z dnia 10 maja 2016 r. ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismo z wezwaniem do uiszczenia wpisu zostało wysłane na adres podany przez skarżącego w skardze. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana, w związku z czym została przyjęta do akt sądowych ze skutkiem doręczenia.
W zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu, nie składano również wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego zarządzeniem z dnia 10 maja 2016 r. Wezwanie zostało wysłane na adres korespondencyjny podany przez samą skarżącą w skardze.
Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka pocztowa nie została odebrana. W tej sytuacji zastosowanie znalazł art. 73 p.p.s.a. Skutek doręczenia nastąpił w dniu 31 maja 2016 r., zgodnie z dyspozycją art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a., z upływem okresu 14 dni pozostawania nieodebranej przesyłki w placówce pocztowej.
Pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 7 czerwca 2016 r., skarżąca nie uiściła wpisu, nie składała też wniosku o przywrócenie terminu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu.