Uzasadnienie
W złożonej skardze skarżący zwrócił się m.in. z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wniosek uzasadnił tym, że nie jest w stanie uiścić tej opłaty bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Podnieść należy, że zgodnie z 239 § 1 pkt 1 lit. e p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a więc sprawa ta należy do kręgu spraw wymienionych w art. 239 § 1 pkt 1 lit. e p.p.s.a. Skarżący jest zatem zwolniony z mocy ustawy nie tylko z obowiązku opłacenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, ale ze wszystkich kosztów sądowych przedmiotowej sprawy.
Stosownie do art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na uwadze, że w przedmiotowej sprawie skarżąca korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy ustawy uznać należy, że postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od wpisu sądowego od skargi stało się zbędne, wobec czego podlega umorzeniu.
Z tych względów oraz na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. e, art. 249a w związku z 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.