Uzasadnienie
Skarżąca – N. SA otrzymała w dniu 27 lutego 2008 r. zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji z ewidencji gruntów i budynków.
Zaskarżone postanowienie zawierało pouczenie o 30 - dniowym terminie do wniesienia skargi do Sądu, liczonym od daty doręczenia decyzji, oraz wskazywało tryb wniesienia skargi – za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.
Skarżąca, zapewne omyłkowo, skierowała skargę na przedmiotowe postanowienie do Sądu za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ ten zwrócił skarżącemu skargę z uwagi na brak swojej właściwości.
W tej sytuacji skarżąca ponownie złożyła skargę – tym razem za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, jednak uczyniła to dopiero w dniu 3 kwietnia 2008 r.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżąca uchybiła przewidzianemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) 30 – dniowemu terminowi do wniesienia skargi, liczonemu od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Skarżąca wniosła skargę za pośrednictwem właściwego organu dopiero w dniu 3 kwietnia 2008 r., a więc z uchybieniem 30 – dniowego terminu (który upłynął w dniu 31 marca 2008 r. – poniedziałek).
Wcześniejsza próba wniesienia skargi nie wywołała żadnych skutków. W ocenie Sądu, niewłaściwy organ zasadnie zwrócił skargę nadawcy, bowiem nie miał obowiązku ani nawet podstaw prawnych do poszukiwania organu właściwego do pośredniczenia we wniesieniu skargi. Co więcej – w postępowaniu sądowym, regulowanym przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma zastosowania instytucja kodeksu postępowania administracyjnego, przewidziana w art. 65 § 1 i 2 kpa, zgodnie z którym jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, a podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.
Podsumowując – skarga na skutek jej wadliwego skierowania przez skarżącą, trafiła do właściwego organu administracji obligatoryjnie pośredniczącego w przekazaniu skargi do sądu, już po upływie terminu do jej wniesienia, mimo prawidłowego pouczenia skarżącej o trybie i terminie wniesienia skargi.
Stwierdzając powyższe uchybienie, Sąd w myśl obowiązującej procedury musi uznać, że skarga została wniesiona po terminie do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy należało orzec jak w postanowieniu.