Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 marca 2013 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania powyższych obowiązków doręczono skutecznie skarżącemu w dniu 19 marca 2013 r. (k. 11 akt sądowych). W wyznaczonym terminie skarżący nadesłał pismo, które z uwagi na różnicę zachodzącą pomiędzy jego treścią a oryginałem skargi nie mogło być uznane za jej brakujący odpis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Ogólne wymogi pisma określone zostały w przepisach art. 46 i 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). Technika sporządzenia odpisu ma drugorzędne znaczenie, a zasadnicze znaczenie ma to by odpis ten był treściowo zgodny z oryginałem, ponadto powinien on być poświadczony za zgodność z oryginałem, co oznacza, że osoba go podpisująca bierze odpowiedzialność za zgodność treści oryginału z odpisem.
Różnice pomiędzy nadesłanym przez stronę pismem z dnia 22 marca 2013 r. a oryginałem skargi jednoznacznie wskazują, że są to pisma treściowo różne i z całą pewnością nie sposób ich uznać za odpisy w rozumieniu cytowanego art. 47 p.p.s.a.
Skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci nadesłania jej odpisu. Wezwanie zawierało pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W konsekwencji należy przyjąć, że skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi.
Mając na uwadze powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.