Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 marca 2009 r. Bo. B., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność Burmistrza w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
W odpowiedni na skargę SKO wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stwierdzić należy, iż przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach:
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Ponadto zgodnie z § 3 wskazanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Mając na uwadze treść art. 3 ppsa, stwierdzić należy, iż zakres działania sądów administracyjnych został ukształtowany bardzo szeroko, obejmuje pomijając pewne nieliczne wyjątki, całokształt działalności administracji publicznej.
Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 2 ppsa - zasadniczą przesłanką, która warunkuje możliwość zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie kpa, jest to czy na zaskarżone postanowienie przysługuje zażalenie, czy jest to postanowienie kończące postępowanie, czy też rozstrzygające sprawę co do istoty. Zatem katalog postanowień wydawanych w trybie kpa, zaskarżalnych do sądu administracyjnego jest ograniczony.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie SKO w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność Burmistrza. Wskazane postanowienie organu zostało wydane w trybie art. 37 kpa, który jest procesowym środkiem służącym zwalczaniu bezczynności organów administracji. Postanowienie to zaliczane jest do grupy postanowień wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczące poszczególnych kwestii wynikających w toku tego postępowania lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to ani postanowienie kończące postępowanie ani nie przysługuje na nie zażalenie (por. postanowienie NSA I OSK 306/05 z 17.01.2006 r.).
Zatem stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie mieści się w katalogu określonym we wskazanych przepisie, wobec czego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji.