Uzasadnienie
A. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Komendanta Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej w Chełmie z dnia 3 marca 2022 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
W związku z powyższym wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021, poz. 535) oraz do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie adresu zamieszkania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W ustawowym terminie skarżąca nie uiściła wpisu od skargi oraz nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało odebrane przez skarżącą osobiście, w dniu 11 maja 2022 r., zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem 18 maja 2022 r. Wpis od skargi został natomiast uiszczony przez skarżącą dopiero w dniu 20 maja 2022 r., a więc dwa dni po upływie terminu do jego wniesienia.
W tej sytuacji należało uznać, że skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w niniejszej sprawie w wyznaczonym termie.
Ponadto, w myśl art. 57 § 1 "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z przepisem art. 46 § 2 pkt 1 lit. a p.p.s.a., pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń.
Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie jednak z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania.
Jak wynika z koperty, w której skarżąca nadała skargę, podany przez nią w skardze adres: [...], jest adresem prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej. Zgodnie zaś z art. 25 Kodeksu cywilnego, miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie adresu zamieszkania zostało doręczone skarżącej razem z wezwaniem do uiszczenia wpisu, zatem również i w tym przypadku siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 18 maja 2022 r.
W dniu 23 maja 2022 r. do sądu wpłynęło pismo skarżącej, w którym wskazała adres zamieszkania. Pismo zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 20 maja 2022 r., a więc dwa dni po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego wpisu sąd orzekł na postawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.