Uzasadnienie
D. D. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
W literaturze i orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i podlegają wykonaniu. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Kwestia wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.
Co do zasady, przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje (postanowienia) odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych (por. T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 61, LEX).
Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie posiada cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 § 1 p.p.s.a. Postanowieniem tym uznano za nieuzasadnione zarzuty dotyczące postępowania egzekucyjnego w przedmiocie uchylania się od obowiązkowych szczepień ochronnych dziecka. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, nie nakłada natomiast na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków, czyli nie wywołuje bezpośrednich skutków w sferze jego praw czy obowiązków. Akt wyrażający stanowisko wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym nie wywołuje żadnych zmian w rzeczywistości. Instytucja wstrzymania wykonania nie może zatem znaleźć do niego zastosowania.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.