Uzasadnienie
W złożonej skardze skarżący zwrócił się jednocześnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu i zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wezwany do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu, w terminie nadesłał wypełniony formularz zakreślając w nim, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje
Skarżący jest w niniejszej sprawie zwolniony z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z uwagi na rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawa, w której skarżący wniósł skargę, należy do wymienionej kategorii, a zatem skarżący jest w tej sprawie zwolniony z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie do art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. A zatem merytorycznemu rozpoznaniu podlega wniosek skarżącego w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika – radcy prawnego, który należy określić jako żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 (3 p.p.s.a.).
W myśl art. 246 (1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wniosek skarżącego w zakresie ustanowienia radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wykazał spełnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i trojgiem niepełnoletnich dzieci (w tym dwoje dzieci niepełnosprawnych). Skarżący wykazał, iż w skład jego majątku i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym wchodzi dom o pow. [...] m2, nieruchomość rolna o pow. [...] ha przeliczeniowych oraz samochód marki [...] r. prod. [...] (jak wynika z akt administracyjnych –pismo organu z [...] - zakupiony ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych). Na miesięczny dochód rodziny w łącznej kwocie [...] zł składa się dochód z nieruchomości rolnej w kwocie [...] zł oraz świadczenia z pomocy społecznej przyznane w formie świadczenia pielęgnacyjnego pobieranego przez żonę skarżącego ([...] zł), zasiłków pielęgnacyjnych ([...] zł), zasiłków rodzinnych ([...] zł) oraz zasiłków z tyt. kosztów rehabilitacji, z tyt. rodziny wielodzietnej i kosztów dojazdu ([...] zł + [...] zł + [...] zł).
Z powyższego wynika, że dochód na osobę w rodzinie skarżącego wynosi [...] zł miesięcznie. Ponadto jak wynika z uzasadnienia wniosku, skarżący również jest osobą niepełnosprawną (w stopniu [...]) i z uwagi na powyższe oraz konieczność dowozu swoich niepełnosprawnych dzieci do szkoły, ma utrudnioną możliwość podjęcia pracy.
W ocenie referendarza wykazana sytuacja materialna, rodzinna i zdrowotna skarżącego (niski dochód na osobę w rodzinie, wielodzietność rodziny, niepełnosprawność skarżącego i jego dwojga dzieci) uprawnia do stwierdzenia, że poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika nastąpiłoby z uszczerbkiem dla utrzymania koniecznego skarżącego i jego rodziny. Wobec spełnienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 zasadne jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 258 (1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.