Uzasadnienie
W złożonej skardze skarżący zwrócił się m.in. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Zatem nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją finansową i majątkową strony, określone art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy.
W kwestii interpretacji terminu "oczywistej bezzasadności skargi" w rozumieniu art. 247 ustawy p.p.s.a., w orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że chodzi o sytuację, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona. Taki przypadek zachodzi zwłaszcza w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. R. Hauser, M. Wierzbowski Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd.C.H.Beck W-wa 2011, s.805). Przesłanki odrzucenia skargi określa art. 58 § 1 p.p.s.a. Jedną z przesłanek wymienionych w tym przepisie jest wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Odnosząc powyższe uwagi do sprawy niniejszej stwierdzić należy, że skarżący w przedmiotowej sprawie uchybił terminowi do wniesienia skargi. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 17 marca 2017 r., a więc trzydziestodniowy termin do jej wniesienia, uwzględniając przepis art. 83 § 2 p.p.s.a., upływał 18 kwietnia 2017 r. Skarga została natomiast wniesiona 19 kwietnia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a więc dzień po upływie terminu do jej wniesienia. Z tego względu postanowieniem z 8 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę strony.
Wobec powyższego należy przyjąć, że zaistniała przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, która wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 247 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.